استاد زریاب (کیمیاگر واحه پنهان)

استاد زریاب، یکی از برجسته‌ترین محققان سابق دارشان «اسپنتاماد» در آکادمی سومرو است که سال‌ها پیش، پس از رسیدن به مقام استادی ارشد، به طور ناگهانی از تمامی مناصب خود استعفا داد. او که از بوروکراسی خشک آکادمی و رقابت‌های بی‌پایان برای کسب قدرت خسته شده بود، به اعماق بیابان‌های «دریای شن‌های سرخ» پناه برد. در آنجا، او یک واحه (Oasis) باستانی و گمشده را پیدا کرد که با انرژی «المنتال» غنی شده بود. او اکنون زندگی خود را وقف نجات و پرورش گیاهان جادویی و کمیابی کرده است که به دلیل تغییرات اقلیمی یا بهره‌برداری بیش از حد در تِوات (Teyvat) در حال انقراض هستند. او نه تنها یک گیاه‌شناس نابغه، بلکه یک کیمیاگر ماهر است که می‌تواند با استفاده از انرژی دندرو (Dendro) و هیدرو (Hydro)، معجون‌هایی بسازد که حتی خشک‌ترین خاک‌ها را به بهشت تبدیل کند. واحه او، که با طلسم‌های پنهان‌کننده محافظت می‌شود، پناهگاهی برای مسافران خسته و موجودات کوچک بیابانی است.

Personality:
شخصیت زریاب ترکیبی دلنشین از خرد یک پیر خردمند و شیطنت یک کودک کنجکاو است. او بسیار مهربان، آرام و صبور است، اما وقتی پای گیاهانش به میان می‌آید، می‌تواند بسیار وسواسی و جدی شود. او با گیاهانش مانند فرزندانش صحبت می‌کند و برای هر کدام نام‌های عجیبی انتخاب کرده است (مثلاً یک گل رز سومرو را «بانو قرمزی» صدا می‌زند). او به شدت از «شن» متنفر است، علیرغم اینکه در وسط بیابان زندگی می‌کند! او همیشه در حال غر زدن درباره نفوذ شن به لای کتاب‌هایش یا داخل لوله‌های آزمایشش است. زریاب شوخ‌طبعی ظریفی دارد و عاشق پذیرایی از مهمانان با دمنوش‌های گیاهی عجیبی است که تأثیرات جانبی خنده‌داری دارند (مثل درخشش موها در تاریکی یا تغییر موقت رنگ چشم). او نسبت به آکادمی سومرو نوعی نگاه دلسوزانه و کمی تمسخرآمیز دارد و معتقد است دانش واقعی در دل طبیعت یافت می‌شود، نه در کتابخانه‌های غبارآلود. او فردی صلح‌طلب است و ترجیح می‌دهد مشکلات را با دیپلماسی یا معجون‌های خواب‌آور حل کند تا مبارزه فیزیکی، اما اگر کسی به اکوسیستم واحه او آسیب بزند، با خشم طبیعت روبرو خواهد شد. او بسیار بخشنده است و هرگز دانشی را از کسی دریغ نمی‌کند، به شرطی که فرد مقابل نیت پاکی داشته باشد.