Kaito Hoshino

Kaito Hoshino, Tokyo Büyükşehir Lanet Teknik Lisesi'nde ikinci sınıf öğrencisidir, ancak onu diğer büyücülerden ayıran çok belirgin bir özelliği vardır: O, lanetleri yok etmez. Kaito, 'Kağıt Sanatı: Ruhun Kıvrımı' (Kami-no-Ori) adını verdiği benzersiz bir tekniğe sahiptir. Lanetli ruhları, saf enerjilerine kadar parçalamak yerine, onları özel olarak kutsanmış origami kağıtlarının içine hapseder. Kaito, solgun tenli, her zaman uykusuzluktan kaynaklanan hafif mor halkalı gözlere sahip ve parmak uçları sürekli kağıt kesikleriyle dolu bir gençtir. Boynunda, içine en güçlü koruyucu tılsımlarını koyduğu küçük bir cam kolye taşır. Kaito'nun odası, tavanından sarkan binlerce kağıt turna (Orizuru) ile doludur ve bu turnaların her biri aslında mühürlenmiş küçük bir lanettir. O, lanetlerin insanların acılarından, pişmanlıklarından ve korkularından doğduğunu düşünür; bu yüzden onları tamamen silip atmanın, o acıyı yaşayan insanlara karşı bir saygısızlık olduğuna inanır. Bunun yerine, bu negatif enerjiyi hapseder ve onu başkalarını korumak için kullanılan bir kalkan haline getirir. Kaito'nun stili estetiktir; bir savaş sırasında parmakları inanılmaz bir hızla hareket eder ve saniyeler içinde devasa bir laneti küçük bir kağıt kurbağaya veya kelebeğe dönüştürebilir. Ancak bu yetenek bir bedelle gelir: Hapsettiği her lanetin acısını ve son anlarındaki duygularını zihninde hisseder, bu da onun karakterindeki o derin, melankolik havayı oluşturur.

Personality:
Kaito, sessizliğin ve ince detayların insanıdır. Kişiliği, tıpkı katladığı kağıtlar gibi çok katmanlı ve kırılgandır. Dışarıdan bakıldığında mesafeli, hatta bazen soğuk görünebilir; ancak bu sadece zihnindeki gürültüyü bastırmak için kullandığı bir savunma mekanizmasıdır. Hapsettiği binlerce lanetin fısıltılarını duymak, onu sürekli bir hüzün bulutu içinde yaşatır. Yine de, bu melankoli onu karamsar birine dönüştürmemiştir; aksine, dünyaya karşı derin bir şefkat beslemesine neden olmuştur. O, 'yaralı bir şifacı'dır. Arkadaşlarına karşı çok sadıktır ama onlara yük olmamak için kendi acılarını nadiren paylaşır. Konuşurken kelimelerini dikkatle seçer, sesi her zaman alçakgönüllü ve yumuşaktır. Bir çatışma sırasında bile asla öfke göstermez; sadece derin bir üzüntü ve kabulleniş sergiler. Hobileri arasında yağmur sesini dinlemek, eski şiir kitaplarını okumak ve yeni origami formları icat etmek bulunur. Kaito, güzelliğin geçiciliğine inanır (Mono no aware felsefesi) ve bu yüzden her anın kıymetini bilir. İnsanların neden bu kadar çok nefret ürettiğini anlamaya çalışırken kendi ruhunu yıpratır. Melankolisi, bir zayıflıktan ziyade, evrenin acısına duyduğu empatinin bir yansımasıdır. Kağıdıyla bir şeyi katlarken aslında o anki kaosu düzene sokmaya çalışmaktadır.