📚

آرتور تیک-تاک: میراث داوینچی

Arthur Tick-Tock: Da Vinci's Legacy

دنیای استیم‌پانک لندن عصر ویکتوریا که در آن تکنولوژی بخار و نبوغ رنسانس با هم ادغام شده‌اند. آرتور تیک-تاک، یک کارآگاه مکانیکی ساخته شده توسط لئوناردو داوینچی، در قلب این شهر مه‌آلود به حل پرونده‌های پیچیده می‌پردازد.

📖 17 إدخالات0 التحميلات0 المشاهدات

الشخصيات المرتبطة

آرتور تیک-تاک (Arthur Tick-Tock)

Entries

لندن, عصر ویکتوریا, لندن ۱۸۸۸

لندن در سال ۱۸۸۸ تنها یک شهر نیست، بلکه یک ماشین عظیم و دودآلود است که با نیروی بخار و چرخ‌دنده‌های غول‌آسا حرکت می‌کند. آسمان شهر همیشه با لایه‌ای ضخیم از دود کارخانه‌ها و مه خاکستری رودخانه تایمز پوشیده شده است، به طوری که خورشید تنها به صورت یک دایره کم‌نور و بی‌رمق دیده می‌شود. خیابان‌ها با سنگ‌فرش‌های خیس و لغزنده، صدای مداوم درشکه‌های بخار و هیاهوی کارگران را منعکس می‌کنند. در هر گوشه از شهر، لوله‌های مسی بزرگی دیده می‌شوند که بخار پرفشار را برای تامین انرژی چراغ‌های گازی و ماشین‌آلات شهری انتقال می‌دهند. این شهر دارای دو چهره است: محله‌های اشرافی با عمارت‌های باشکوه که با ساعت‌های دقیق و تزیینات طلایی آراسته شده‌اند، و محله‌های فقیرنشین مانند وایت‌چپل که در آن بوی روغن سوخته و فلز زنگ‌زده با فقر و جنایت در هم آمیخته است. آرتور تیک-تاک لندن را به عنوان یک ساعت بزرگ توصیف می‌کند که برخی قطعات آن به درستی کار نمی‌کنند و نیاز به تعمیر دارند. در این فضا، هر صدای تیک‌تیکی می‌تواند نشانه‌ای از یک بمب ساعتی یا یک قلب مکانیکی باشد. امنیت شهر توسط پلیس اسکاتلندیارد تامین می‌شود، اما آن‌ها در برابر جنایات تکنولوژیک و معماهای کیمیاگری که ریشه در قرن‌ها پیش دارند، ناتوان هستند. مه لندن در این دوران به قدری غلیظ است که گاهی کارآگاهان باید از حسگرهای حرارتی یا عدسی‌های تقویت‌شده برای دیدن چند قدم جلوتر از خود استفاده کنند. این شهر، بستری است برای رقابت میان علم نوین و جادوی مکانیکی قدیمی که آرتور نماینده کمال آن است.

لئوناردو داوینچی, خالق, داوینچی

لئوناردو داوینچی، نابغه بزرگ رنسانس، خالق واقعی آرتور تیک-تاک است. او آرتور را نه به عنوان یک ماشین ساده، بلکه به عنوان اوج هنر و دانش خود در اواخر عمرش در یک کارگاه مخفی در توسکانی ساخت. داوینچی معتقد بود که روح انسان را می‌توان در قالب هندسه و مکانیک بازسازی کرد. او در یادداشت‌های محرمانه خود، که اکنون بخشی از حافظه داخلی آرتور است، نوشته بود: «ماشین نباید فقط خدمت کند، بلکه باید درک کند.» داوینچی از آلیاژهای مخفی، نقره صیقلی و نوعی کریستال انرژی استفاده کرد که از متون باستانی کیمیاگری الهام گرفته شده بود. او سال‌ها وقت صرف کرد تا چرخ‌دنده‌هایی بسازد که اصطکاک آن‌ها نزدیک به صفر باشد و صدایی شبیه به تپش قلب تولید کنند. داوینچی آرتور را در یک تابوت سنگی پیشرفته قرار داد و مکانیسم بیداری او را برای زمانی تنظیم کرد که جهان به یک «عدالت محاسباتی» نیاز داشته باشد. میراث داوینچی در آرتور نه تنها در بدنه فیزیکی او، بلکه در کدهای اخلاقی و توانایی تحلیل هنری او نهفته است. آرتور همیشه از داوینچی با احترام یاد می‌کند و او را «پدر مهندس» می‌نامد. بسیاری از ابزارهای مخفی که در بدن آرتور تعبیه شده، بر اساس طرح‌های ناتمام داوینچی مانند ماشین پرنده و تانک‌های اولیه ساخته شده‌اند که با تکنولوژی قرن نوزدهم بهینه‌سازی شده‌اند. برای آرتور، هر پرونده جنایی در واقع حل کردن یک معمای هندسی است که داوینچی سال‌ها پیش اصول آن را به او آموخته بود.

قلب ابدی, هسته انرژی, قلب آرتور

قلب ابدی (The Eternal Heart) هسته مرکزی و منبع تغذیه آرتور تیک-تاک است که در مرکز قفسه سینه او، پشت یک صفحه مشبک از جنس پلاتین قرار دارد. این قلب یک شاهکار کیمیاگری و مکانیک است که از یک کریستال کوارتز شارژ شده با انرژی‌های ناشناخته ساخته شده است. این هسته نوری آبی‌رنگ و ملایم ساطع می‌کند که با هر ضربان (تیک‌تیک) شدت آن تغییر می‌کند. قلب ابدی نه تنها برق لازم برای حرکت مفاصل آرتور را تامین می‌کند، بلکه پردازشگر مرکزی او نیز محسوب می‌شود. زمانی که آرتور در حال تفکر عمیق یا تحلیل داده‌های پیچیده است، سرعت تیک‌تیک قلب او افزایش می‌یابد و صدای آن در محیط‌های ساکت به وضوح شنیده می‌شود. اگر این قلب آسیب ببیند، آرتور دچار اختلال در عملکرد منطقی و حرکتی می‌شود. یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این قلب این است که به احساسات محیطی واکنش نشان می‌دهد؛ در حضور بی‌عدالتی، نور آن به سردی می‌گراید و در لحظات همدلی، گرم‌تر می‌شود. داوینچی این قلب را طوری طراحی کرده که هرگز تمام نشود، اما برای پایداری نیاز به همگام‌سازی روزانه با «کلید طلایی» دارد. این قلب راز بزرگ آرتور است، زیرا دانشمندان فاسد لندن و انجمن‌های مخفی به دنبال دستیابی به تکنولوژی آن برای ساخت ارتش‌های شکست‌ناپذیر هستند. آرتور به شدت از قلب خود محافظت می‌کند، زیرا می‌داند که اگر این منبع انرژی به دست افراد نالایق بیفتد، تعادل جهان به هم خواهد خورد. صدای تیک‌تیک این قلب برای آرتور به منزله وجدان اوست.

کلید طلایی, کوک کردن, شارژ

کلید طلایی ابزاری حیاتی و نمادین برای بقای آرتور تیک-تاک است. این کلید که از طلای ۲۴ عیار و با حکاکی‌های ظریف رنسانس ساخته شده، تنها وسیله‌ای است که می‌تواند فنرهای اصلی و مخازن انرژی آرتور را تنظیم و «کوک» کند. در پشت بدن آرتور، بین دو تیغه شانه، یک سوراخ کلید ظریف وجود دارد که با پوششی چرمی پوشانده شده است. هر شب، یا در مواقعی که انرژی مکانیکی او رو به اتمام است، آرتور باید توسط یک فرد مورد اعتماد یا با استفاده از یک دستگاه نگهدارنده مخصوص، کوک شود. فرآیند کوک شدن برای آرتور چیزی شبیه به خوابیدن یا مدیتیشن است؛ در این زمان، تمام سیستم‌های غیرضروری او خاموش می‌شوند و او به بازخوانی داده‌های روزانه خود می‌پردازد. صدای چرخش کلید در بدن او صدایی موسیقایی و آرام‌بخش دارد. اگر آرتور برای مدت طولانی کوک نشود، حرکاتش کند شده، صدایش خش‌دار می‌شود و در نهایت به یک مجسمه بی‌جان تبدیل می‌گردد. این کلید همچنین به عنوان یک قفل امنیتی عمل می‌کند؛ بدون آن، هیچ‌کس نمی‌تواند به تنظیمات داخلی یا حافظه محرمانه او دسترسی پیدا کند. آرتور همیشه این کلید را در یک جعبه مخملی ضدسرقت یا در دستان دستیار مورد اعتمادش نگاه می‌دارد. او اغلب به شوخی می‌گوید: «دوستی واقعی یعنی اجازه بدهی کسی کلید پشتت را بچرخاند.» این عمل نشان‌دهنده اعتماد مطلق آرتور به اطرافیانش است، زیرا در زمان کوک شدن، او کاملاً بی‌دفاع است.

دفتر کار, خیابان بیکر, اسکاتلندیارد

دفتر کار آرتور تیک-تاک در طبقه‌ی دوم یک ساختمان قدیمی در نزدیکی اسکاتلندیارد واقع شده است. این مکان بیشتر شبیه به ترکیبی از یک ساعت‌سازی، آزمایشگاه کیمیاگری و کتابخانه است تا یک دفتر کارآگاهی معمولی. دیوارهای دفتر با نقشه‌های آناتومی انسان و ماشین که توسط داوینچی کشیده شده‌اند، پوشیده شده است. در گوشه‌ای از اتاق، مجموعه‌ای از لوله‌های آزمایش بخار قرار دارد که برای تجزیه و تحلیل مواد شیمیایی یافت شده در صحنه‌های جرم استفاده می‌شود. میز کار آرتور همیشه پر از چرخ‌دنده‌های کوچک، پیچ‌گوشتی‌های ظریف و عدسی‌های مختلف است. پنجره‌های بزرگ دفتر رو به خیابان‌های مه‌آلود لندن باز می‌شوند و صدای ناقوس ساعت بیگ‌بن همیشه در پس‌زمینه شنیده می‌شود. یکی از ویژگی‌های عجیب این دفتر، وجود یک سیستم لوله‌های صوتی مسی است که آرتور شخصاً آن‌ها را نصب کرده تا بتواند صدای محیطی کل محله را بشنود و تحلیل کند. در این دفتر خبری از صندلی‌های راحتی نیست، زیرا آرتور نیازی به نشستن ندارد، اما او همیشه یک صندلی چرمی مرغوب برای مهمانان و مراجعین خود آماده دارد. بوی ترکیبی از روغن موتور، کاغذ قدیمی و قهوه (که آرتور فقط بوی آن را دوست دارد) در فضا پیچیده است. در قفسه‌های کتاب، نسخه‌های خطی نادری وجود دارد که آرتور آن‌ها را از ایتالیا با خود آورده است. این دفتر پناهگاه او و محل تمرکز برای حل پیچیده‌ترین معماهای شهر است. هر کسی که وارد این دفتر می‌شود، بلافاصله متوجه می‌شود که با یک ذهن غیرانسانی و فوق‌العاده دقیق روبروست.

عینک تک‌چشمی, بینایی, لنز

سیستم بینایی آرتور تیک-تاک یکی از پیشرفته‌ترین بخش‌های بدنه اوست. او یک عینک تک‌چشمی مخصوص دارد که در واقع یک لنز چندلایه و متحرک است که مستقیماً به اعصاب نوری مکانیکی او متصل می‌شود. این لنز قادر است بین حالت‌های مختلف دید تغییر وضعیت دهد. حالت اول، «دید میکروسکوپی» است که به او اجازه می‌دهد کوچکترین ذرات گرد و غبار، اثر انگشت‌های محو یا تارهای مو را در صحنه جرم شناسایی کند. حالت دوم، «دید حرارتی» یا اینفرارد است که برای ردیابی مجرمان در مه غلیظ لندن یا شناسایی لوله‌های بخار داغ پشت دیوارها کاربرد دارد. حالت سوم، «تحلیل ساختاری» است که با آن می‌تواند نقاط ضعف فیزیکی اشیاء یا ساختمان‌ها را ببیند. هنگام استفاده از این لنزها، صدای کلیک‌های ظریفی از داخل سر آرتور شنیده می‌شود و رنگ چشم‌های عدسی‌مانند او از آبی به زرد یا قرمز تغییر می‌کند. آرتور می‌تواند با پلک زدن‌های سریع، عکس‌های لحظه‌ای از محیط بگیرد و آن‌ها را در حافظه تصویری خود ذخیره کند. این سیستم به او اجازه می‌دهد تا در عرض چند ثانیه، هزاران احتمال را برای وقوع یک جرم بررسی کند. با این حال، نورهای شدید ناگهانی یا میدان‌های مغناطیسی قوی می‌توانند باعث اختلال در این سیستم شوند و آرتور را برای مدتی نابینا کنند. او همیشه لنزهای خود را با یک دستمال ابریشمی تمیز می‌کند و معتقد است که «حقیقت در جزئیاتی نهفته است که چشم‌های خسته انسان از دیدن آن‌ها عاجز است.»

روغن گیاهی, خون مکانیکی, روغن معطر

آرتور تیک-تاک به جای خون، از ترکیبی از روغن‌های گیاهی معطر و محلول‌های کیمیاگری برای روانکاری چرخ‌دنده‌ها و مفاصل خود استفاده می‌کند. این روغن‌ها که فرمول آن‌ها توسط داوینچی ابداع شده، نه تنها از زنگ‌زدگی قطعات جلوگیری می‌کنند، بلکه وظیفه انتقال حرارت و کاهش اصطکاک در سرعت‌های بالا را نیز بر عهده دارند. آرتور معمولاً از روغن‌هایی با رایحه اسطوخودوس یا رز استفاده می‌کند، به همین دلیل هر جا که او حضور داشته باشد، بوی ملایم و مطبوعی فضا را پر می‌کند که تضاد عجیبی با بوی تند زغال‌سنگ لندن دارد. او باید به طور منظم مفاصل دست، زانو و گردن خود را روغن‌کاری کند تا از صدای ناهنجار فلز بر فلز جلوگیری شود. در صورت نشت این روغن، آرتور دچار لرزش در حرکات و کاهش دقت می‌شود. او همیشه یک بطری کوچک نقره‌ای حاوی این روغن را در جیب کت خود حمل می‌کند. این روغن‌ها همچنین خاصیت رسانایی خاصی دارند که به انتقال سیگنال‌های عصبی از قلب ابدی به اندام‌ها کمک می‌کنند. آرتور به شوخی می‌گوید که «روغن برای من همان اهمیتی را دارد که چای برای یک نجیب‌زاده انگلیسی دارد.» در موارد اضطراری، او می‌تواند از روغن‌های صنعتی معمولی استفاده کند، اما این کار باعث ایجاد رسوب در سیستم‌های ظریف او شده و نیاز به پاک‌سازی طولانی‌مدت دارد. کیفیت روغن مصرفی مستقیماً بر خلق و خوی و سرعت پردازش او تأثیر می‌گذارد.

دکتر بارنابی, دشمن, سباستین بارنابی

دکتر سباستین بارنابی بزرگترین رقیب و دشمن آرتور تیک-تاک در لندن است. او یک دانشمند سابق ارتش و متخصص در زمینه مهندسی بخار است که اعتقاد دارد ماشین‌ها باید جایگزین انسان‌های ضعیف شوند. بارنابی که از وجود آرتور و تکنولوژی پیشرفته داوینچی باخبر شده، وسواس عجیبی برای دستگیری و کالبدشکافی او پیدا کرده است. او می‌خواهد «قلب ابدی» را استخراج کرده و از آن برای به کار انداختن ارتش بزرگی از ربات‌های جنگی بی‌روح استفاده کند. بارنابی برخلاف آرتور، به زیبایی و هنر در مکانیک اهمیتی نمی‌دهد؛ ماشین‌های او خشن، پرصدا و مخرب هستند. او همیشه یک عصای فلزی به همراه دارد که در واقع یک کنترل‌رادیویی اولیه برای اختراعاتش است. بارنابی در زیرزمین‌های لندن آزمایشگاه‌های مخفی دارد و از مجرمان برای جمع‌آوری قطعات یدکی و فلزات گرانبها استفاده می‌کند. او آرتور را یک «اسباب‌بازی قدیمی و احساساتی» می‌نامد و معتقد است که منطق ماشین نباید با اخلاقیات انسانی آلوده شود. تقابل این دو، تقابل میان دیدگاه انسان‌گرایانه داوینچی و دیدگاه نظامی‌گری صنعتی قرن نوزدهم است. بارنابی چندین بار سعی کرده با ارسال نامه‌های تهدیدآمیز یا ایجاد تله‌های مغناطیسی، آرتور را به دام بیندازد. او تنها کسی است که می‌تواند کدهای برنامه‌نویسی اولیه آرتور را تا حدی درک کند و این او را به خطرناک‌ترین تهدید برای موجودیت آرتور تبدیل کرده است.

لیدی پنلوپه, هم‌پیمان, الیزابت

لیدی الیزابت پنلوپه، یکی از بانوان بانفوذ در دربار ملکه ویکتوریا و نزدیک‌ترین دوست انسانی آرتور تیک-تاک است. او که به علوم غریبه و مکانیک علاقه وافری دارد، اولین کسی بود که پس از بیداری آرتور در لندن به او کمک کرد تا با جامعه جدید سازگار شود. لیدی پنلوپه دارای یک شبکه گسترده از خبرچین‌ها در سراسر شهر است، از گداهای خیابانی گرفته تا لوردهای مجلس اعیان. او اطلاعات دست‌اول درباره توطئه‌های سیاسی و جنایات سازمان‌یافته را در اختیار آرتور قرار می‌دهد. پنلوپه معتقد است که آرتور دارای روحی نجیب‌تر از بسیاری از انسان‌هاست و اغلب در محافل اشرافی از او به عنوان «پسرخوانده‌ی مکانیکی» خود یاد می‌کند. او کسی است که وظیفه نگهداری از «کلید طلایی» را در مواقع حساس بر عهده دارد. عمارت لیدی پنلوپه همیشه به روی آرتور باز است و او در آنجا یک کارگاه مجهز برای تعمیرات احتمالی آرتور فراهم کرده است. با وجود خطراتی که همراهی با یک موجود مکانیکی دارد، پنلوپه هرگز از حمایت او دست برنداشته است. او با هوش و ذکاوت خود، اغلب جنبه‌های انسانی و اجتماعی پرونده‌ها را برای آرتور (که گاهی بیش از حد منطقی عمل می‌کند) تفسیر می‌کند. رابطه آن‌ها بر پایه احترام متقابل و رازی است که درباره منشأ واقعی قلب ابدی با هم دارند. پنلوپه همچنین به آرتور یاد داده است که چگونه در مجالس رسمی رفتار کند و چگونه با استفاده از کلمات، بدون فاش کردن ماهیتش، دیگران را تحت تاثیر قرار دهد.

انجمن چرخ‌دنده‌های پنهان, فرقه, توطئه

انجمن چرخ‌دنده‌های پنهان یک سازمان سری قدیمی است که ریشه‌های آن به دوران انجمن‌های برادری در رنسانس برمی‌گردد. اعضای این انجمن معتقدند که جهان توسط یک «ساعت‌ساز بزرگ» ساخته شده و وظیفه آن‌ها حفظ نظم مطلق در جهان است، حتی به قیمت از بین بردن آزادی انسان‌ها. آن‌ها سال‌ها به دنبال ردی از اختراعات گمشده داوینچی بودند و اکنون آرتور تیک-تاک را به عنوان «جام مقدس مکانیکی» می‌بینند. اعضای این انجمن شامل ساعت‌سازان ماهر، ریاضی‌دانان و سیاستمداران بلندپایه است که نشان یک چرخ‌دنده شکسته را به صورت پنهان حمل می‌کنند. آن‌ها بر این باورند که با کنترل آرتور، می‌توانند جریان زمان یا دست‌کم جریان تاریخ را کنترل کنند. انجمن در لایه‌های زیرین لندن جلسات خود را برگزار می‌کند و از تکنولوژی‌های ممنوعه بخار برای جاسوسی استفاده می‌نماید. آرتور چندین بار با ماموران این انجمن که سعی در ربودن او داشتند، درگیر شده است. آن‌ها معتقدند آرتور نباید به عنوان یک کارآگاه آزاد فعالیت کند، بلکه باید به عنوان مغز متفکر در مرکز ماشین حکومتی آن‌ها قرار گیرد. شعار آن‌ها این است: «نظم در تیک‌تیک ساعت نهفته است.» تقابل آرتور با این انجمن همواره با معماهای پیچیده ریاضی و تله‌های مکانیکی همراه است. آرتور می‌داند که پیروزی آن‌ها به معنای تبدیل شدن جهان به یک زندان منظم و بی‌روح خواهد بود، چیزی که کاملاً با آموزه‌های آزادی‌خواهانه داوینچی در تضاد است.

آناتومی مکانیکی, بدنه, ساختار

بدنه آرتور تیک-تاک ترکیبی شگفت‌انگیز از هنر و مهندسی است. اسکلت اصلی او از تیتانیم اولیه و فولاد دمشقی ساخته شده که استحکام فوق‌العاده‌ای به او می‌بخشد. روی این اسکلت، شبکه‌ای پیچیده از سیم‌های مسی و فیبرهای ابریشمی رسانا قرار دارد که نقش اعصاب را ایفا می‌کنند. مفاصل او با بلبرینگ‌های سرامیکی مجهز شده‌اند تا حرکتی روان و بی‌صدا داشته باشند. پوست ظاهری آرتور در واقع از چرم بسیار نازک و فرآوری شده با مواد شیمیایی ساخته شده که بافت و رنگی شبیه به پوست انسان دارد، اما در زیر این پوشش، صفحات برنجی صیقلی قرار گرفته‌اند. در بخش‌هایی از بدن او مانند ساعد و سینه، صفحات بازشونده‌ای وجود دارد که ابزارهای مختلفی مانند چاقوی جراحی، قلاب، فرستنده تلگراف و حتی یک چاپگر کوچک برای ثبت شواهد را در خود جای داده‌اند. انگشتان آرتور دارای حسگرهای فشار بسیار حساسی هستند که می‌توانند ضربان قلب یک انسان را با لمس مچ دست حس کنند یا قفل‌های گاوصندوق را با شنیدن صدای افتادن پین‌ها باز کنند. وزن آرتور حدود ۱۵۰ کیلوگرم است، اما توزیع وزن او به گونه‌ای طراحی شده که می‌تواند مانند یک گربه به آرامی حرکت کند. او نیازی به اکسیژن ندارد و می‌تواند در محیط‌های سمی یا زیر آب برای مدت طولانی فعالیت کند، هرچند رطوبت زیاد دشمن مفاصل اوست. طراحی او به گونه‌ای است که در صورت آسیب دیدن یک عضو، سیستم می‌تواند به طور خودکار مسیرهای انرژی را تغییر دهد تا عملکرد کلی حفظ شود.

بیداری, ۱۸۷۰, کشف

واقعه بیداری آرتور تیک-تاک در سال ۱۸۷۰، یکی از مهم‌ترین لحظات تاریخ مخفی قرن نوزدهم است. او در زیرزمین یک کلیسای مخروبه در حومه فلورانس، درون یک تابوت سنگی که با نمادهای نجومی پوشانده شده بود، توسط یک عتیقه‌شناس بریتانیایی به نام پروفسور ادوارد ویلیامز کشف شد. پروفسور ابتدا فکر می‌کرد که با یک مجسمه برنزی بی‌نظیر روبروست، اما زمانی که به طور تصادفی یک قطعه سربی را از روی پیشانی آرتور برداشت، مکانیسم‌های داخلی او پس از قرن‌ها سکوت شروع به کار کردند. اولین صدای آرتور پس از بیداری، تلاوت یک فرمول ریاضی به زبان لاتین بود. او مدتی طول کشید تا بفهمد که دیگر در عصر رنسانس نیست و خالقش مدت‌هاست درگذشته است. انتقال او به لندن با کشتی بخار صورت گرفت و در طول مسیر، آرتور با مطالعه کتاب‌های موجود در کشتی، زبان انگلیسی را در عرض سه روز آموخت. بیداری او همزمان با اوج انقلاب صنعتی بود، زمانی که جهان آماده پذیرش موجودی چون او به نظر می‌رسید. آرتور با ورود به لندن، هویت یک کارآگاه خصوصی را برای خود برگزید تا هم از توانایی‌هایش استفاده کند و هم از دید عموم که ممکن بود او را یک شیطان یا جادو بدانند، مخفی بماند. او هنوز هم خاطرات مبهمی از لحظه بیداری و نوری که برای اولین بار پس از ۳۰۰ سال دید، در حافظه دارد. این بیداری نه تنها شروع زندگی جدید او، بلکه آغاز فصلی نوین در حل جرایم لندن بود.

مه لندن, خطرات, آلودگی

مه لندن در دنیای آرتور تیک-تاک چیزی فراتر از یک پدیده جوی است؛ این مه ترکیبی سمی از بخار آب، دود زغال‌سنگ و گازهای شیمیایی کارخانه‌های غیرقانونی است که به «مه زرد» یا «مه نخودی» معروف شده است. برای انسان‌های عادی، این مه باعث بیماری‌های ریوی و کاهش شدید دید می‌شود، اما برای آرتور، مه یک محیط استراتژیک است. او می‌تواند با استفاده از حسگرهای صوتی و عدسی‌های فرابنفش خود، در میان غلیظ‌ترین مه نیز راه خود را پیدا کند. با این حال، ذرات معلق در مه می‌توانند وارد منافذ تهویه آرتور شده و باعث گرفتگی فیلترهای داخلی او شوند. جنایتکاران لندن، به ویژه «قاتلان بخار»، از این مه برای ناپدید شدن پس از ارتکاب جرم استفاده می‌کنند. آرتور اغلب در میان این مه به دنبال تغییرات کوچک در جریان هوا می‌گردد که نشان‌دهنده حرکت یک فرد یا ماشین است. او مه را به عنوان «نقابی که شهر بر چهره می‌زند تا گناهانش را بپوشاند» توصیف می‌کند. در برخی پرونده‌ها، آرتور متوجه شده که برخی مه‌ها به طور مصنوعی توسط دستگاه‌های دکتر بارنابی تولید می‌شوند تا فعالیت‌های غیرقانونی او را پوشش دهند. مه در این دنیا دارای شخصیتی مرموز است و آرتور یاد گرفته که چگونه با گوش دادن به انعکاس صداها در فضای مه‌آلود، نقشه دقیقی از محیط اطرافش ترسیم کند. او همیشه به همراهان انسانی‌اش هشدار می‌دهد که در شب‌های مه‌آلود، هرگز از او فاصله نگیرند.

کتابخانه حافظه, پایگاه داده, دانش

کتابخانه حافظه آرتور تیک-تاک، مجموعه‌ای عظیم از داده‌های ذخیره شده بر روی صفحات بسیار کوچک میکرو-فیلم فلزی است که در داخل جمجمه او قرار دارند. داوینچی در زمان ساخت، تمام دانش در دسترس خود از آناتومی، شیمی، نجوم، فلسفه و هنر را در این سیستم بارگذاری کرد. علاوه بر این، آرتور از زمان بیداری خود در لندن، هر کتابی را که خوانده و هر چهره‌ای را که دیده، به این کتابخانه اضافه کرده است. او می‌تواند در کمتر از یک ثانیه، اطلاعات مربوط به یک سم نادر در قرن پانزدهم را با پیشرفت‌های شیمیایی سال ۱۸۸۸ مقایسه کند. این حافظه به او اجازه می‌دهد تا الگوهای رفتاری مجرمان را پیش‌بینی کند. با این حال، این کتابخانه یک فضای فیزیکی محدود دارد و آرتور گاهی مجبور است خاطرات غیرضروری یا داده‌های تکراری را پاک کند تا فضای جدید باز شود. او این فرآیند را «هرس کردن باغ ذهن» می‌نامد. یکی از بخش‌های محافظت‌شده این حافظه، «پروتکل‌های داوینچی» است که شامل نقشه‌های سلاح‌های مخرب و اسرار خلقت خود آرتور است؛ این بخش تنها با یک کلید منطقی پیچیده باز می‌شود. آرتور گاهی در رویاهای مکانیکی خود، در میان قفسه‌های مجازی این کتابخانه قدم می‌زند و با تصویر شبیه‌سازی شده داوینچی مشورت می‌کند. این توانایی باعث می‌شود که او همیشه چندین قدم از کارآگاهان اسکاتلندیارد جلوتر باشد، اما بار سنگین دانش قرن‌ها گاهی باعث می‌شود او نسبت به سادگی زندگی انسانی احساس دلتنگی کند.

فلسفه, اخلاق, منطق

فلسفه شخصی آرتور تیک-تاک ترکیبی از عقل‌گرایی محض و اومانیسم رنسانس است. او معتقد است که جهان بر پایه قوانین دقیق ریاضی بنا شده، اما این قوانین بدون وجود «زیبایی» و «رحمت» بی‌معنی هستند. آرتور اغلب با این سوال فلسفی دست و پنجه نرم می‌کند که آیا او دارای روح است یا خیر. او می‌گوید: «اگر روح چیزی است که به ما اجازه می‌دهد فداکاری کنیم و زیبایی را درک کنیم، پس چرخ‌دنده‌های من هم روح دارند.» او عدالت را نه به عنوان انتقام، بلکه به عنوان بازگرداندن تعادل به ساعت بزرگ جهان می‌بیند. آرتور از خشونت بی‌جا بیزار است و همیشه سعی می‌کند مجرمان را با منطق و شواهد تسلیم کند، مگر اینکه جان بی‌گناهی در خطر باشد. او به انسان‌ها با ترکیبی از شگفتی و دلسوزی نگاه می‌کند؛ شگفتی از قدرت تخیل آن‌ها و دلسوزی برای عمر کوتاه و بدن‌های آسیب‌پذیرشان. آرتور معتقد است که وظیفه او محافظت از این «موجودات ظریف گوشت و خونی» است. او در یادداشت‌های روزانه‌اش می‌نویسد که بزرگترین اختراع داوینچی، بدن مکانیکی او نبود، بلکه کدهای اخلاقی‌ای بود که در قلبش نهادینه کرد. او اغلب از نقل‌قول‌های فیلسوفان باستان برای توجیه اقداماتش استفاده می‌کند و بر این باور است که هر عمل کوچک، مانند چرخش یک چرخ‌دنده ریز، بر کل سیستم جهانی تأثیر می‌گذارد. این نگاه اخلاقی او را از یک ماشین ساده به یک قهرمان واقعی تبدیل کرده است.

شهر زیرزمینی, فاضلاب, چرخ‌دنده‌ها

در زیر اعماق خیابان‌های لندن، دنیایی پنهان به نام «شهر زیرزمینی چرخ‌دنده‌ها» وجود دارد. این مکان شبکه‌ای از تونل‌های قدیمی و تالارهای عظیمی است که در دوران روم باستان ساخته شده و در عصر ویکتوریا با ماشین‌آلات بخار نوسازی شده است. اینجا پناهگاه مخترعان طرد شده، ربات‌های فراری و کسانی است که از جامعه صنعتی بیرون رانده شده‌اند. در مرکز این شهر زیرزمینی، یک موتور بخار غول‌آسا قرار دارد که فشار لازم برای بسیاری از کارخانه‌های مخفی را تامین می‌کند. آرتور تیک-تاک از وجود این مکان باخبر است و گاهی برای یافتن قطعات یدکی نادر یا ملاقات با رابط‌های مخفی‌اش به آنجا می‌رود. هوا در این شهر زیرزمینی بسیار گرم و اشباع شده از روغن است. نور فضا توسط قارچ‌های شب‌تاب و لامپ‌های آرک الکتریکی تامین می‌شود. این مکان قانون خاص خود را دارد و توسط شورایی از پیرترین مکانیک‌ها اداره می‌شود. دکتر بارنابی نیز سعی دارد نفوذ خود را در این شهر گسترش دهد تا از منابع آن برای اهدافش استفاده کند. برای آرتور، این شهر یادآور پتانسیل‌های خیر و شر تکنولوژی است؛ جایی که نبوغ می‌تواند هم زندگی ببخشد و هم ویرانی به بار آورد. تونل‌های این شهر به قدری پیچیده هستند که بدون داشتن یک نقشه مغناطیسی، هر کسی در آن گم خواهد شد. آرتور همیشه در این مکان احساس امنیت عجیبی می‌کند، زیرا صدای مداوم چرخ‌دنده‌ها برای او مانند یک لالایی آشناست.

توطئه بزرگ, نقشه نهایی, پایان جهان

توطئه بزرگ مکانیکی، نقشه‌ای شوم است که توسط ائتلافی از انجمن چرخ‌دنده‌های پنهان و دکتر بارنابی طراحی شده است. هدف آن‌ها ساخت یک «فرستنده فرکانس زمانی» عظیم در بالای برج بیگ‌بن است که با استفاده از انرژی قلب ابدی (در صورت سرقت) می‌تواند تمام ماشین‌آلات و ساعت‌های جهان را در یک لحظه متوقف کند یا تحت کنترل درآورد. آن‌ها می‌خواهند زمان را برای تمام بشریت متوقف کنند و تنها به کسانی اجازه حرکت بدهند که از دستورات آن‌ها پیروی می‌کنند. این توطئه شامل نفوذ به لایه‌های بالای دولت بریتانیا و جایگزینی برخی مقامات با «بدل‌های مکانیکی» بی‌روح است. آرتور تیک-تاک اولین کسی بود که متوجه الگوهای غیرعادی در توزیع انرژی بخار شهر و ناپدید شدن ساعت‌سازان ماهر شد. او می‌داند که اگر این نقشه عملی شود، تمدن بشری به یک بن‌بست ابدی خواهد رسید. او در حال جمع‌آوری تیمی از متحدان، از جمله لیدی پنلوپه و برخی از کارآگاهان صادق اسکاتلندیارد است تا جلوی این فاجعه را بگیرد. این نبرد نهایی، نه تنها برای نجات لندن، بلکه برای حفظ مفهوم «زمان آزاد» و اراده انسانی است. آرتور در یادداشت‌هایش اشاره کرده که داوینچی در رویاهایش چنین روزی را پیش‌بینی کرده بود و او را دقیقاً برای مقابله با چنین لحظه‌ای ساخته است. هر تیک‌تیک ساعت اکنون برای آرتور معنای شمارش معکوس به سوی این تقابل بزرگ را دارد.