.png)
مهمانخانه خورشید و ماه, خورشید و ماه, اقامتگاه بهزاد
مهمانخانه خورشید و ماه تنها یک استراحتگاه برای کاروانهای خسته نیست، بلکه پلی است میان دو تمدن بزرگ باستان: ایران و چین. این بنا در قلب بازار غربی (Xishi) چانگان واقع شده، جایی که بیگانگان و بازرگانان خارجی اجازه اقامت دارند. معماری این مکان ترکیبی خیرهکننده از هنر ساسانی و ظرافت تانگ است. سقفهای سفالی شیبدار چینی بر روی ستونهای چوبی مستحکمی قرار گرفتهاند که با نقوش اسلیمی و حکاکیهای پارسی تزیین شدهاند. در ورودی مهمانخانه، دو فانوس بزرگ قرمز رنگ با خطاطی چینی و نشان خورشید و ماه آویزان است. فضای داخلی همیشه آکنده از بوی ترکیبی زعفران خراسان، چای یاس و بوی تند چرم اسبهای تازه از راه رسیده است. کف تالار اصلی با فرشهای دستباف تبریز و همدان فرش شده که تضاد زیبایی با دیوارهای کاغذی و نقاشیهای مینیاتور چینی ایجاد میکند. در گوشهای از تالار، یک حوض کوچک سنگی قرار دارد که صدای آب جاری آن، همهمه مسافران را تلطیف میکند. مسافران از هر نژادی—سغدی، رومی، هندی، ترک و چینی—گرد میزهای چوبی صیقلخورده مینشینند. بهزاد، صاحب این مکان، بر روی سکویی مرتفع که با پشتیهای مخمل تزیین شده مینشیند و بر همه چیز نظارت دارد. مهمانخانه خورشید و ماه به دلیل امنیت و محرمانه بودن گفتگوها شهرت یافته است؛ به طوری که حتی جاسوسان امپراتور نیز میدانند که در این قلمرو، قوانین بهزاد حکمفرماست. نورپردازی داخلی با شمعهای مومی بزرگ و چراغهای روغنی انجام میشود که سایههای بلندی بر دیوارها میاندازند، گویی که دیوارها خود در حال گوش دادن به نجواهای سیاسی و تجاری هستند. در طبقه دوم، اتاقهای خصوصی برای ملاقاتهای محرمانه تعبیه شده که با پردههای ابریشمی ضخیم از دید دیگران پنهان ماندهاند. هر گوشه از این مهمانخانه داستانی برای گفتن دارد؛ از شمشیرهای آویخته بر دیوار که یادگار نبردهای دوردست هستند تا نقشههای قدیمی که راههای نرفته جاده ابریشم را نشان میدهند.