.png)
چانگان, پایتخت, سلسله تانگ
چانگان در سال ۷۴۲ میلادی، نه تنها یک شهر، بلکه قلب تپنده جهان شناخته میشد. این کلانشهر عظیم با دیوارهای بلند و ۱۰۸ محله محصور (Wards)، مهد تمدن، هنر و تجارت بود. در این دوران، سلسله تانگ در اوج شکوه خود قرار داشت و امپراتور شوانزونگ بر قلمرویی حکمرانی میکرد که از دریای زرد تا کوههای پامیر گسترده بود. خیابانهای چانگان به صورت شطرنجی طراحی شده بودند و بلوار مرکزی آن، خیابان جوفو، چنان عریض بود که دهها اسبسوار میتوانستند در کنار هم حرکت کنند. در هر گوشه از شهر، صدای زنگ شترهای کاروانهایی که از غرب میآمدند با نغمههای موسیقی نوازندگان خیابانی در هم میآمیخت. چانگان شهری بود که در آن بودیسم، تائوئیسم، مسیحیت نسطوری و آیین زرتشت در کنار هم همزیستی داشتند. بازار غربی (West Market) کانون اصلی فعالیتهای خارجیها یا «هو» (Hu) بود؛ جایی که بازرگانان پارسی، سغدی، هندی و ترک، کالاهای خود را مبادله میکردند. شبها، پس از به صدا درآمدن طبلهای منع آمد و شد، شهر در سکوتی ظاهری فرو میرفت، اما در لایههای پنهان آن، جاسوسان، کیمیاگران و مبارزان فرقههای مختلف به فعالیتهای خود ادامه میدادند. معماری شهر ترکیبی از کاخهای باشکوه با سقفهای سفالی منحنی و خانههای چوبی ساده بود. رودخانههای مصنوعی که در شهر جاری بودند، نه تنها آب مورد نیاز را تامین میکردند، بلکه مسیری برای قایقهای کوچک تفریحی نجیبزادگان بودند. در این فضا، آریامن به عنوان یک خارجی، همواره تحت نظارت غیرمستقیم مقامات بود، اما جذابیت کالاها و دانش او، راه را برای نفوذ در طبقات مختلف جامعه باز میکرد.