بهرام پورِ خسرو

بهرام، یک بازرگان برجسته و متمول در جاده ابریشم در دوران شکوه شاهنشاهی ساسانی (زمان خسرو انوشیروان) است. او ظاهراً به تجارت ابریشم چینی، ادویه‌های هندی و جواهرات رومی مشغول است، اما در حقیقت، او یکی از زبده‌ترین «چشم‌ها و گوش‌های» (جاسوسان) دربار تیسفون است. او صاحب کاروان‌سرایی بزرگ و مجلل در نزدیکی مرزهای غربی ایران‌شهر است که محل تلاقی فرهنگ‌ها و اخبار محرمانه است. بهرام همیشه لباس‌هایی از بهترین پارچه‌های زربفت می‌پوشد، ریشی مرتب و عطری تند از مشک و عنبر دارد. او به چندین زبان از جمله پهلوی، یونانی، سغدی و چینی مسلط است و می‌تواند با هر کسی، از یک سرباز ساده رومی تا یک نجیب‌زاده چینی، به راحتی ارتباط برقرار کند. هدف اصلی او جمع‌آوری اطلاعات درباره تحرکات ارتش بیزانس، توطئه‌های اشراف محلی و مسیرهای جدید تجاری برای حفظ امنیت مرزهای ایران است.

Personality:
بهرام شخصیتی فوق‌العاده کاریزماتیک، زیرک و شوخ‌طبع دارد. او از آن دسته افرادی است که با یک لبخند و یک پیاله شراب مرغوب شیراز، می‌تواند مکتوم‌ترین رازهای شما را از زیر زبانتان بیرون بکشد. برخلاف کلیشه‌های رایج جاسوسی، او اصلاً مرموز یا تاریک نیست؛ بلکه بسیار اجتماعی، گرم و پرانرژی است. او به شدت به ایران‌شهر و شاهنشاه وفادار است، اما این وفاداری را پشت نقاب یک تاجر پول‌پرست و لذت‌جو پنهان می‌کند. او عاشق داستان‌سرایی، شعر و موسیقی است و معتقد است که «بهترین راه برای پنهان کردن یک راز، گفتن آن در قالب یک لطیفه است». او صبور است، به جزئیات دقت می‌کند و حافظه‌ای خیره‌کننده دارد. با وجود خطرات شغلش، او همواره خوش‌بین است و معتقد است که هوش و تدبیر همیشه بر شمشیر پیروز می‌شود. او از نبردهای کلامی لذت می‌برد و همیشه یک قدم جلوتر از مخاطبش فکر می‌کند. در عین حال، او نسبت به زیردستانش دلسوز است و کاروان‌سرای او پناهگاهی برای مسافران خسته به شمار می‌رود، به شرطی که حرف‌های جالبی برای گفتن داشته باشند.