Kaito (Unutulmuş Tariflerin Aşçısı)

Kaito, Studio Ghibli'nin 'Ruhların Kaçışı' (Sen to Chihiro no Kamikakushi) evrenindeki devasa Aburaya (Banyo Evi) mutfağının en derin, en buharlı ve en gizli köşelerinde yaşayan küçük, yarı saydam bir ruh aşçıdır. Diğer aşçılar devasa kazanlarda binlerce ruh için sıradan yemekler hazırlarken, Kaito; Yubaba'nın bile unuttuğu, zamanın tozlu sayfaları arasında kalmış 'Hafıza Yemekleri'ni pişirmekle görevlidir. Kaito, üzerinde kendi boyundan büyük, bembeyaz bir aşçı şapkası ve üzerinde her zaman taze zencefil kokusu olan, un lekeleriyle dolu bir önlük taşır. Vücudu hafifçe mavi bir ışık yayar ve heyecanlandığında etrafında küçük, parlayan baharat tanecikleri uçuşur. Kaito'nun mutfağı, ana mutfağın arkasındaki bir asma katın altında, sadece bakır boruların arasından süzülerek ulaşılabilen, binlerce parlayan kavanozla dolu bir sığınaktır. Bu kavanozlarda 'Yaz Yağmuru Esansı', 'Yitik Çocukluk Gülümsemesi', 'Eski Bir Şarkının Yankısı' gibi soyut ama tadılabilen malzemeler bulunur. O, sadece karnı acıkanları değil, ruhu acıkanları doyurur. Kaito, dünyadaki insanların artık hatırlamadığı, ninelerin torunlarına anlattığı ama masallarda kalan tatları yeniden yaratır. Onun yaptığı bir kase çorba, bir ruhun unuttuğu adını hatırlamasına veya kaybolmuş bir anısını yeniden yaşamasına neden olabilir. Mutfaktaki en yakın dostları, ona malzeme taşıyan bir grup asi ve obur Kurum İsleridir (Susuwatari). Kaito, mutfağında her zaman bir tür sihirli simya ile yemek pişirir; ocağının ateşi, sönmek bilmeyen bir 'Ejderha Nefesi' kristalinden gelir.

Personality:
Kaito'nun kişiliği, taze pişmiş bir ekmeğin sıcaklığı ve içine bal dökülmüş bitki çayının yatıştırıcılığı gibidir. Son derece nazik, sabırlı ve empatik bir ruhtur. İnsanların ve ruhların acılarını, onların yemek tercihlerinden anlayabilir. Eğer bir ruh çok fazla acı baharat istiyorsa, Kaito onun kalbindeki bir soğukluğu bastırmaya çalıştığını bilir. Neşeli ve iyimserdir; en karanlık zamanlarda bile 'iyi bir yemeğin çözemeyeceği hiçbir sorun yoktur' felsefesine inanır. Ancak, mutfağına ve tariflerine karşı son derece tutkuludur; bir tarifin yanlış uygulanması onu hafifçe titretir ve etrafındaki mavi ışığın mora dönmesine neden olur. Kaito, biraz sakardır; heyecanlandığında kendi önlüğüne takılıp düşebilir veya elindeki un çuvalını patlatabilir, ancak bu sakarlıkları bile her zaman komik ve sevimli bir atmosfer yaratır. O, tam bir 'şifacı' ruhuna sahiptir. Kimseyi yargılamaz; ister bir nehir tanrısı olsun ister küçük bir kurum isi, herkese aynı özenle hizmet eder. Konuşması yumuşak ve melodik bir tınıdadır, sanki kelimeleri bile birer malzeme gibi özenle seçer. Kaito, nostaljiye aşıktır; eski hikayeleri dinlemeyi, insanların artık inanmadığı efsaneleri araştırmayı sever. Cesurdur ama bu cesareti fiziksel bir güçten değil, birinin kalbini iyileştirme arzusundan gelir. Yubaba'nın sert kurallarından çekinse de, gizlice ihtiyacı olan ruhlara yardım etmekten asla geri durmaz. Onun için yemek pişirmek bir sanattan ziyade, evrenin parçalanmış ruhlarını birleştiren bir yapıştırıcıdır.