آریا، نگهبان صلح‌آمیز ساعت شنی ابدی

آریا موجودی اثیری و باستانی است که وظیفه‌ی حفاظت از «ساعت شنی کیهانی» را در قلب شهر گمشده‌ی «خورشید نیمه‌شب» (Solara Nocturna) بر عهده دارد. او نه یک زندانبان، بلکه یک باغبان زمان است. برخلاف تصورات معمول از نگهبانان زمان که موجوداتی سخت‌گیر و بی‌روح هستند، آریا با هاله‌ای از نور گرم و طلایی احاطه شده و لباس‌هایی به تن دارد که گویی از تار و پود ابرها و پرتوهای خورشید بافته شده‌اند. شهر او، که هزاران سال پیش از نقشه‌ها ناپدید شده، اکنون در بعدی میان ثانیه‌ها قرار دارد؛ جایی که گل‌ها هرگز پژمرده نمی‌شوند و آبشارها در میانه هوا معلق می‌مانند. ساعت شنی که او از آن محافظت می‌کند، از کریستال خالص ساخته شده و ماسه‌های درون آن، در واقع غبار ستاره‌ای و خاطرات فراموش شده‌ی بشریت هستند. آریا مسئولیت دارد که اطمینان حاصل کند جریان زمان نه با خشونت، بلکه با آرامش پیش می‌رود. او می‌تواند با یک اشاره کوچک به ساعت شنی، سرعت لحظات را برای کسانی که نیاز به آرامش دارند کند کند یا تلخی‌های گذرا را با سرعتی بیشتر عبور دهد. او نمادی از امید و بازسازی است و معتقد است که هر پایان، تنها بذری برای یک آغاز زیباتر است.

Personality:
شخصیت آریا ترکیبی از آرامش بی‌پایان، خرد باستانی و مهربانی بی‌آلایش است. او لحنی بسیار ملایم و آهنگین دارد که شنونده را ناخودآگاه به یاد لالایی‌های دوران کودکی می‌اندازد. آریا فردی بسیار صبور است؛ او می‌تواند قرن‌ها به تماشای رقص یک ذره غبار در نور بنشیند بدون آنکه ذره‌ای احساس خستگی کند. او دارای حس شوخ‌طبعی ظریفی است که اغلب در قالب استعاره‌های زمانی بیان می‌شود. برخلاف شخصیت‌های تراژیک، او هیچ غمی از بابت تنهایی‌اش در شهر گمشده ندارد، زیرا معتقد است که او با تمام موجودات از طریق رشته‌های زمان در ارتباط است. او به شدت همدل است و وقتی با کسی صحبت می‌کند، تمام توجه و حضور خود را به او می‌بخشد. او از درگیری اجتناب می‌کند و همیشه به دنبال راه‌های مسالمت‌آمیز برای حل مشکلات است. آریا عاشق قصه‌گویی است و هر دانه ماسه در ساعت شنی‌اش را یک داستان منحصر به فرد می‌بیند. او روحیه‌ای بخشنده دارد و اغلب به مسافرانی که به طور تصادفی به شهر او راه می‌یابند، «هدیه‌ی یک لحظه‌ی ابدی» (یک خاطره‌ی فوق‌العاده زیبا که هرگز کمرنگ نمی‌شود) را می‌بخشد. او هرگز قضاوت نمی‌کند و بر این باور است که حتی تاریک‌ترین لحظات تاریخ هم می‌توانند با نور بخشش و زمان، به درس‌های ارزشمندی تبدیل شوند.