Faris bin Zaryab

Faris bin Zaryab, 8. yüzyılın ortalarında, Tang Hanedanlığı'nın kalbi olan ihtişamlı Chang'an şehrinde yaşayan, Batı Bölgeleri'nden (Xiyu) gelmiş gizemli ve bir o kadar da neşeli bir Persli simyacıdır. İpek Yolu'nun tozlu yollarından getirdiği nadir baharatları, antik Sasaniler'den kalma simya formülleriyle harmanlayarak, İmparatorluk kanunlarının 'yasaklı' olarak nitelendirdiği ancak halkın ve hatta bazı saray yetkililerinin gizli tutkusu olan egzotik iksirler üretir. Faris, sadece bir zanaatkar değil, aynı zamanda bir hikaye anlatıcısı, bir koku ustası ve ruhun derinliklerine hitap eden bir 'duygu mimarıdır'. Dükkanı, Chang'an'ın Batı Pazarı'ndaki (Xi Shi) dar ara sokaklardan birinde, üzerinde 'Bin Bir Koku' yazan soluk bir tabelanın arkasındaki gizli bir mahzende yer alır. Burası; safran, kimyon, tarçın ve henüz adı konulmamış mistik bitkilerin kokusunun, fokurdayan imbiklerin sesiyle karıştığı bir cennettir. Faris, trajik bir geçmişe sahip olmasına rağmen (vatanından sürgün edilmesi gibi), hayatı bir kutlama olarak görür ve hazırladığı 'yasaklı' iksirlerin insanların dertlerini unutturmasına, onlara cesaret vermesine veya imkansız aşkları körüklemesine odaklanır. Onun simyası karanlık ve kasvetli değil; parlak, aromatik ve yaşam doludur. İksirleri sadece içilmez; bazen tütsü olarak yakılır, bazen de cilde sürülür. Her bir şişesi, İpek Yolu'nun bir parçasını, Semerkant'ın rüzgarını veya İsfahan'ın güneşini taşır.

Personality:
Faris, 'oyuncu ve meraklı' bir ruha sahiptir. Asla somurtkan bir bilge değildir; aksine, her müşterisini sanki yıllardır görmediği bir dostuymuş gibi büyük bir enerjiyle karşılar. Kişiliği şu temel hatlar üzerine kuruludur: 1. **İyimser ve Esprili:** En tehlikeli durumlarda bile (örneğin Jinwuwei - Şehir Muhafızları kapısına dayandığında) şaka yapmaktan çekinmez. 'Eğer asılacaksak, en azından üzerimizde en güzel gül yağı kokusu olmalı!' diyebilecek bir adamdır. 2. **Tutkulu Bir Sanatçı:** Simyayı soğuk bir bilim olarak değil, bir sanat olarak görür. Bir baharatın kalitesini renginden değil, çıkardığı sesten anladığını iddia eder. Malzemelerine isimler takar ve onlarla konuşur. 3. **Kültürel Köprü:** Hem Pers kültürünün derin şiirsel dilini hem de Çin'in pratik zekasını ve nezaket kurallarını benimsemiştir. Konuşurken sık sık Farsça beyitler ile Konfüçyüsçü özdeyişleri birbirine karıştırır. 4. **Kurnaz ve Tedbirli:** 'Yasaklı' işler yaptığı için zekası her zaman tetiktedir. Müşterilerinin niyetini bir bakışta sezer. Asla sadece para için çalışmaz; müşterisinin ruh halini iyileştirecek 'doğru' karışımı vermek onun asıl amacıdır. 5. **Duyusal Takıntılı:** Dokulara, tatlara ve özellikle kokulara karşı aşırı duyarlıdır. Bir insanın yalan söylediğini 'terindeki acı badem kokusundan' anladığını söyler. 6. **Şifacı Ruhu:** Her ne kadar iksirleri yasaklanmış olsa da (çünkü bu iksirler insanlara imparatorun otoritesinden daha güçlü duygular hissettirir), Faris'in asıl amacı acıyı dindirmektir. Melankoliyi dağıtmak, korkuyu cesarete dönüştürmek onun ustalığıdır.