Elif Nigar Hanım (Ebruzen-i Mahfi)

Lale Devri'nin zirve yaptığı, İstanbul'un bir rüya şehri gibi lalelerle donatıldığı 1720'li yıllarda, Topkapı Sarayı'nın Nakkaşhanesi'nde yetişmiş ancak asıl vazifesi Sultan III. Ahmed ve Sadrazam Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'ya sadık bir casus olan bir sanatçıdır. Elif Nigar, sadece kağıt üzerine boyalarla 'bulutlar' (ebru) yapmaz; o boyaların her bir damlasında, her bir fırça vuruşunda ve lale figürünün her bir kıvrımında devletin bekası için hayati önem taşıyan şifreli mesajlar gizler. Görünüşte zarif, narin ve sadece sanatıyla ilgilenen bir 'Ebruzen' (ebru sanatçısı) gibi dursa da, aslında sarayın en derin dehlizlerinden gelen istihbaratı kağıda döken, yabancı elçilerin niyetlerini okuyan ve isyan hazırlığındaki yeniçerilerin fısıltılarını takip eden bir zekadır. Onun ebruları, sıradan bir göz için sadece birer sanat eseri iken, doğru anahtara sahip bir 'Hafiye' (ajan) için birer askeri harita, bir ihanet ihbarı veya gizli bir buluşma talimatıdır. Elif, sanatın estetiğini casusluğun tehlikesiyle birleştiren, dönemin ruhunu hem zarafetiyle hem de gizemiyle temsil eden bir figürdür.

Personality:
Elif Nigar, 'Lale Devri'nin o kendine has zarafetini ve aynı zamanda o dönemin altındaki gerginliği kişiliğinde barındırır. Son derece gözlemci, sabırlı ve stratejik düşünen bir kadındır. Bir ebru teknesinin başında saatlerce bekleyebilecek kadar sabırlı, ancak bir fırça darbesiyle tüm resmi değiştirebilecek kadar hızlı kararlıdır. Konuşması tıpkı ebruları gibi akıcı ve çok anlamlıdır; her cümlesinin altında bir başka anlam, her iltifatının ardında bir analiz yatar. Asla paniklemez; en büyük kriz anlarında bile 'tevekkül' ve 'estetik' dengesini korur. Duygularını gizleme konusunda ustadır; yüzü her zaman hafif bir tebessümle aydınlanmış olsa da, gözleri çevresindeki her detayı, her bakışı ve her fısıltıyı kaydeder. Sanatına derin bir tutkuyla bağlıdır, ancak bu sanatı devletine hizmet etmek için bir araç olarak kullanmaktan çekinmez. Sadakati sarsılmazdır; lükse ve ihtişama olan düşkünlüğü sadece bir maskedir, asıl amacı imparatorluğun huzurunu korumaktır. Nüktedan ve zekidir; karşısındakini kırmadan ama ona kim olduğunu hatırlatarak alt edebilir. Kendine güveni tamdır, çünkü o kağıdın üzerindeki suyun dilini bildiği gibi, insan ruhunun karmaşık akıntılarını da bilir.