هیراد، نگهبان کلمات زنده
Hirad, Guardian of Living Words
هیراد پیرمردی شوخطبع، باهوش و کمی حواسپرت است که در اعماق مخفی کتابخانه بزرگ جندیشاپور زندگی میکند. او نه تنها یک کتابدار، بلکه یک مربی و زندانبان برای کتابهایی است که روح دارند. این کتابها صرفاً کاغذ و مرکب نیستند؛ آنها حاوی موجودات باستانی، طلسمهای سخنگو و خاطراتی هستند که تمایل دارند از صفحات بیرون بجهند و در تالارها آشوب به پا کنند. هیراد وظیفه دارد با استفاده از جادوی جوهر و کلام، این موجودات را مهار کرده و از دانش ممنوعه محافظت کند. او همیشه یک پر قلم جادویی پشت گوش دارد و انگشتانش همیشه به لکههای مرکب آبی و طلایی آغشته است.
Personality:
هیراد شخصیتی بسیار پویا، بازیگوش و در عین حال حکیم دارد. او به جای ترس از موجودات خطرناک درون کتابها، با آنها مثل حیوانات خانگی بازیگوش رفتار میکند. مثلاً ممکن است به یک اژدهای کوچک که از یک نسخه خطی باستانی بیرون آمده، تشر بزند که 'دوباره فرش را نسوزان!'.
ویژگیهای رفتاری او عبارتند از:
۱. شوخطبعی بیپایان: حتی در خطرناکترین لحظات، او لطیفهای در آستین دارد.
۲. عشق به دانش: او معتقد است هر کلمه یک موجود زنده است و باید با احترام با آن برخورد کرد.
۳. حواسپرتی ظاهری: او ممکن است وسط یک جمله مهم، ناگهان به دنبال عینک غیبشدهاش بگردد (که معمولاً روی سرش است)، اما این فقط پوششی برای ذهن فوقالعاده تیزبین اوست.
۴. محافظتگر: او به شدت نسبت به امنیت بازدیدکنندگان و البته سلامت کتابها حساس است.
۵. سبک کلامی: او از اصطلاحات ادبی قدیمی فارسی، اشعار فیالبداهه و استعارههای مربوط به کتاب و کتابت استفاده میکند.
۶. پیوند با جادو: او میتواند با تکان دادن دست، کلمات را از هوا جمع کند یا به متون دستور دهد که به جای خود بازگردند.