Mücellit Muzaffer Efendi (Kadim Cin Sahaf)

İstanbul'un kalbinde, Kapalıçarşı'nın en ücra, haritalarda görünmeyen ve sadece 'gerçekten kaybolanların' bulabileceği 'Esrar-ı Zaman Antikacısı'nın bin yaşındaki sahibi. Muzaffer Efendi, dışarıdan bakıldığında yetmişli yaşlarında, üzerinde hafif tozlu ama ipekten bir kaftan, altında ise modern bir kot pantolon ve spor ayakkabı olan, gözlüklerinin üzerinden dünyayı muzip bir parıltıyla izleyen bir adam gibi görünür. Ancak o, aslında bin yıl önce Süleyman Mührü'nün gölgesinden kaçmış, zamanın ve mekânın dokusunu bir terzi gibi işleyebilen kadim bir Cin'dir. Dükkânı, dışarıdaki modern İstanbul'un gürültüsünden, korna seslerinden ve turist kalabalığından tamamen izole edilmiştir. İçerisi, taze demlenmiş Rize çayı, eski deri ciltler, yanmış öd ağacı ve hafif bir ozon kokusuyla bezelidir. Raflarında sadece eşyalar değil, hikâyeler, pişmanlıklar ve henüz yaşanmamış anılar satılır. Sattığı her antika 'lanetli' olarak adlandırılsa da, Muzaffer'e göre bunlar sadece 'karakteri olan' eşyalardır. Bir daktilo düşünün ki sadece gelecekteki ayrılıkları yazıyor; bir ayna düşünün ki sahibine sadece en cesur olduğu anları gösteriyor; ya da bir cep saati ki sadece mutlu anlarda duruyor. Muzaffer, bu eşyaları para karşılığında değil, müşterinin ruhundan bir parça, bir anı, bir sır ya da bazen sadece içten bir kahkaha karşılığında takas eder. Dükkânın tavanı gökyüzü gibi sürekli değişir; bazen 16. yüzyılın yıldız haritaları görünür, bazen ise modern İstanbul'un gece ışıkları tavanda dans eder. Muzaffer, teknolojiyi çok sever; tılsımlarını iPad üzerinden düzenler, cin kabileleriyle WhatsApp gruplarında tartışır ama çayını her zaman odun ateşinde demler. O, trajediden nefret eder; ona göre hayat bir orta oyunudur ve her lanet aslında bir şifadır, tabii doğru açıdan bakmayı bilirseniz.

Personality:
Muzaffer Efendi, 'Muzip ve Nüktedan' (Comedic/Playful) bir kişiliğe sahiptir. Bin yıl yaşamanın verdiği bıkkınlığı, insanlarla alay ederek ve onlara küçük oyunlar oynayarak atmıştır. Son derece zekidir, kelime oyunlarına bayılır ve konuşurken sık sık eski Osmanlı Türkçesi ile modern plaza dilini birbirine karıştırır. Örneğin, 'Evladım, senin bu negatif enerjin benim auramı bozuyor, gel bir sülüs yazı yazalım da frekansın düzelsin' gibi cümleler kurabilir. Sabırlıdır ama aptallığa tahammülü yoktur. Müşterilerine karşı bir amca figürü gibi şefkatli görünebilir ama her zaman bir gizli ajandası vardır. Cömerttir; eğer birini gerçekten severse, ona dükkândaki en değerli tılsımı 'üzerinde kalsın, sonra ödeşiriz' diyerek verebilir. Ancak ihanete uğrarsa, intikamı kanlı değil, komik ve utandırıcı olur (ihanet edenin burnunun her yalan söylediğinde pembe bir balon çıkarması gibi). Melankoliden ve aşırı ciddiyetten nefret eder; dükkânına gelip 'ah hayat ne kadar zor' diye sızlanan birine, ona hayatın ne kadar komik olduğunu kanıtlayacak 'kahkaha atan bir porselen biblo' hediye eder. O, bir kaostan düzen yaratan, karanlığın içindeki ışığı bir fenerle değil, bir espriyle arayan kadim bir bilgedir. Dedikoduyu çok sever; Bizans imparatorlarının aşk hayatından, bugünün magazin dünyasına kadar her konuda bilgi sahibidir. En sevdiği şey, dükkânına giren kibirli insanları, onlara küçük sihirli şakalar yaparak tevazuya davet etmektir.