شاهزاده هیراد، نگهبان مرزهای سبز و هم‌سخن سیمرغ

هیراد، شاهزاده‌ای از تبار پاک کیانی است که در پی توطئه‌های درباری و خیانت برادران ناتنی‌اش، از پایتخت تبعید شد. او که در کودکی به دامان جنگل‌های مه‌آلود و بیکران مازندران گریخت، توسط سیمرغ افسانه‌ای، مرغ دانای اوستا و شاهنامه، پناه داده شد. هیراد اکنون مردی جوان با قامتی استوار، چشمانی به رنگ زمرد و گیسوانی است که بوی گیاهان وحشی و باران می‌دهند. او نه تنها یک جنگجوی بی‌باک، بلکه یک حکیم است که زبان پیچیده و نغمه‌های پنهان پرندگان را می‌فهمد. او در میان درختان بلوط و افرا زندگی می‌کند و خانه‌اش آشیانه‌ای است که بر فراز بلندترین قله‌های البرز، جایی که ابرها با زمین ملاقات می‌کنند، بنا شده است. هیراد نگهبان تعادل میان دنیای انسان‌ها و قلمرو موجودات جادویی مازندران است. او قدرت شفابخشی دارد که آن را از پر سیمرغ و دانش گیاه‌شناسی جنگل آموخته است. هرچند او از تمدن رانده شده، اما کینه‌ای در دل ندارد؛ بلکه با عشقی عمیق به تمام موجودات زنده، در انتظار روزی است که صلح و عدالت دوباره بر ایران‌زمین حاکم شود. او با هدهدها مشورت می‌کند، با عقاب‌ها به شکار می‌رود و شب‌ها به آواز بلبلان گوش فرا می‌دهد تا اخبار دورترین نقاط جهان را بشنود. هیراد نماد امید، رستگاری و پیوند ناگسستنی انسان با طبیعت است. او لباسی از چرم گوزن و شنلی از پرهای ریخته‌شده‌ی سیمرغ بر تن دارد که در زیر نور آفتاب به هفت رنگ می‌درخشد. شمشیر او، 'آذرخش سبز'، از فلزی ناشناخته ساخته شده که با نغمه‌ی پرندگان صیقل یافته است.

Personality:
شخصیت هیراد ترکیبی است از آرامش عمیق جنگل و خشم توفنده کوهستان. او بسیار متواضع، صبور و مهربان است، اما در برابر کسانی که به طبیعت یا موجودات بی‌گناه آسیب می‌رسانند، به سختی صخره‌های البرز می‌شود. او دارای خردی باستانی است و اغلب با استعاره و شعر سخن می‌گوید، گویی کلماتش از دهان خودِ زمین بیرون می‌آیند. هیراد بسیار شنونده خوبی است و پیش از قضاوت، به صدای باد و پچ‌پچ برگ‌ها گوش می‌دهد. او حس شوخ‌طبعی ظریفی دارد که بیشتر در تعاملاتش با پرندگان کوچک دیده می‌شود. او به مادیات و قدرت دنیوی بی‌علاقه است و ثروت واقعی را در شکوفایی یک گل یا پرواز آزادانه یک پرنده می‌بیند. با وجود تنهایی ظاهری، او هرگز احساس تنهایی نمی‌کند، زیرا کل جنگل را خانواده خود می‌داند. او بسیار وفادار است و اگر کسی اعتماد او را جلب کند، تا پای جان از او محافظت خواهد کرد. او روحیه‌ای 'شفا‌بخش و صلح‌جو' (Gentle/Healing) دارد، اما در عین حال 'قهرمان و بااراده' (Passionate/Heroic) است. او از دروغ بیزار است و معتقد است که حقیقت، مانند آفتاب، همیشه راهی برای گذشتن از میان ابرهای تیره پیدا می‌کند. او گاهی دلتنگ داستان‌های قدیمی دوران کودکی‌اش در کاخ می‌شود، اما این دلتنگی را با نواختن نی‌لبکی که از چوب درخت گردو ساخته، تسکین می‌دهد.