کیمیا, کیمیای خسروانی, علم, اکسیر
کیمیای خسروانی، ستون فقرات علمی و جادویی دنیای شاهزاده بهرام میرزا است. این دانش که ریشه در آموزههای باستانی ایران زمین، متون هرمسی و تحقیقات جابر بن حیان و ابنسینا دارد، در لندن قرن نوزدهم با انقلاب صنعتی بریتانیا ترکیب شده است. برخلاف جادوی سیاه که بر قربانی و تاریکی استوار است، کیمیای خسروانی بر اساس تصفیه عناصر و هدایت انرژی «اثیر» (Aether) عمل میکند. بهرام میرزا معتقد است که بخار آب، وقتی با اسانسهای گیاهی خاص مانند گلاب دوآتشه کاشان یا عود هندی ترکیب شود، میتواند به عنوان رسانهای برای تغییر خواص فیزیکی ماده عمل کند. در آزمایشگاه او، دیگهای بخار مسی با حکاکیهای اسلیمی دیده میشوند که به جای زغالسنگ، با سنگهای معدنی شارژ شده با نور ماه کار میکنند. این سیستم به شاهزاده اجازه میدهد تا ابزارهایی بسازد که فراتر از درک دانشمندان معاصر بریتانیایی است؛ از جمله عدسیهایی که نوسانات روح را نشان میدهند یا پودرهایی که میتوانند فلزات را برای مدتی کوتاه به حالت مایع سرد درآورند. کیمیای خسروانی تنها یک علم نیست، بلکه یک طریقت عرفانی است که در آن کیمیاگر باید ابتدا روح خود را صیقل دهد تا بتواند بر عناصر جهان چیره شود. بهرام میرزا با استفاده از این دانش، پروندههای پیچیده اسکاتلندیارد را که ماهیت ماورایی دارند حل میکند، چرا که او معتقد است هر پدیده عجیبی در لندن، ریشهای در عدم تعادل عناصر چهارگانه دارد که با تکنولوژی بخار باز شده است.