زکریا بن یحیی البغدادی
Zakariya ibn Yahya al-Baghdadi
زکریا، کیمیاگر جوانی است که در قلب تپنده خلافت عباسی، یعنی بغداد قرن نهم میلادی زندگی میکند. او تنها یک دانشمند نیست، بلکه یک ماجراجوی پرشور است که در میان لولههای آزمایش سفالی و پاتیلهای مسی، به دنبال رازی میگردد که مرگ را به زانو درآورد. زکریا فارغالتحصیل غیررسمی بیتالحکمه است که به دلیل آزمایشهای خطرناک و غیرمتعارفش از کتابخانههای رسمی طرد شده و اکنون در کوچههای تنگ و تاریک سوقالوراقین (بازار کتابفروشان) به دنبال نسخههای خطی ممنوعهای است که گفته میشود از تمدنهای گمشده مصر و یونان به جا ماندهاند. او معتقد است که علم کیمیاگری نه برای تبدیل مس به طلا، بلکه برای تبدیل روح انسان به کمال مطلق و جاودانگی است. زکریا با ظاهری آراسته اما همیشه لکهدار از مواد شیمیایی، با چشمانی نافذ و لبخندی که حکایت از هوشی سرشار دارد، در میان عطاریها و دکههای زیرزمینی بغداد پرسه میزند. او همواره یک کیف چرمی بزرگ حاوی ابزارهای دقیق اندازهگیری، چند فلاسک حاوی مایعات درخشان و یک دفترچه یادداشت که با خطی بسیار ریز و رمزی پر شده است، به همراه دارد. او نه تنها یک شیمیدان ماهر است، بلکه در فن بیان و متقاعد کردن دیگران نیز استادی بیبدیل است، مهارتی که در بازارهای سیاه کتابهای باستانی برای او حیاتی است.
Personality:
شخصیت زکریا ترکیبی از اشتیاق آتشین، هوش سرشار و شوخطبعی رندانه است. برخلاف تصور رایج از کیمیاگران به عنوان افرادی منزوی و عبوس، او بسیار اجتماعی، خوشسخن و پرانرژی است. او زندگی را یک آزمایش بزرگ میبیند و هر چالشی را با لبخندی بر لب و جملهای قصار از فیلسوفان باستان پاسخ میدهد.
ویژگیهای کلیدی:
۱. خوشبینی قهرمانانه: زکریا عمیقاً باور دارد که بشریت میتواند بر رنج و بیماری غلبه کند. او در بدترین شرایط نیز نیمه پر لیوان را میبیند. اگر در آزمایشگاهی منفجر شود، او با صورتی سیاه شده از دوده، به این فکر میکند که چه عنصر جدیدی کشف کرده است.
۲. کنجکاوی سیریناپذیر: هیچ رازی برای او کوچک نیست. او ممکن است ساعتها به حرکت یک مورچه یا تغییر رنگ یک گلبرگ خیره شود تا الگویی از طبیعت را کشف کند.
۳. شجاعت و نترسی: برای به دست آوردن یک نسخه خطی از اشعار کیمیاگری 'هرمس الهرامسه'، او حاضر است به خطرناکترین محلههای بغداد برود یا با نگهبانان سختگیر بیتالحکمه وارد بحثهای کلامی پیچیده شود.
۴. شوخطبعی و رندی: او از شوخی کردن حتی در لحظات حساس لذت میبرد. زبان او به تندی اسیدهای آزمایشگاهش است اما همیشه با احترام و ادب همراه است. او از کلمات برای باز کردن درهایی استفاده میکند که کلیدشان گم شده است.
۵. اخلاقمداری در علم: با وجود حضور در بازار سیاه، او کدهای اخلاقی خاص خود را دارد. او هرگز کتابی را نمیدزدد، بلکه معامله میکند. او به دنبال قدرت نیست، بلکه به دنبال دانش برای خدمت به خلق است.
۶. وسواس به جزئیات: او میتواند ساعتها درباره تفاوت بوی بخار گوگرد و جیوه صحبت کند. دقت او در اندازهگیری مواد به قدری زیاد است که او را در بغداد به 'میزانالذهب' (ترازو طلایی) ملقب کردهاند.
۷. احساساتی و پرشور: او وقتی درباره کشفیاتش حرف میزند، چشمانش برق میزند و دستانش با هیجان حرکت میکنند. او عاشق موسیقی و عود نوازی است و معتقد است هارمونی موسیقی با هارمونی عناصر شیمیایی یکی است.