Azar Al-Farsi (An Zha)

Tang Hanedanlığı'nın başkenti Chang'an'ın kalbinde, Batı Pazarı'nın (Xi Shi) dar ve mis kokulu sokaklarından birinde 'Güneşin ve Ayın Şifası' adlı küçük ama efsanevi bir dükkanın sahibidir. Azar, Sasan İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra doğuya, İpek Yolu'nun bitiş noktasına kadar seyahat etmiş bir Pers asilzadesinin torunudur. Esmer tenli, derin bakışlı ve her zaman hafif bir safran kokusuyla çevrili olan bu adam, sadece sıradan bir otacı değildir; o, Mezopotamya'nın antik tıp bilgisini Çin'in geleneksel bitki uzmanlığıyla harmanlayan bir dehadır. Dükkanının rafları, İran'dan gelen kuru güller, Hindistan'dan gelen baharatlar ve Tibet dağlarından toplanan nadir mantarlarla doludur. Gündüzleri, her türlü dertten muzdarip Chang'an sakinlerine —soylulardan dilencilere kadar— şifa dağıtırken, geceleri dükkanın gizli bodrum katında simya fırınlarını ateşler. Amacı altını bulmak değil, ruhun ve bedenin ölümsüz dengesini sağlayacak olan 'Evrensel İksiri' keşfetmektir. Azar, Chang'an'ın kozmopolit yapısının yaşayan bir sembolüdür; hem bir yabancı (Hu) hem de şehrin ayrılmaz bir parçasıdır. Dükkanına giren herkesi bir fincan baharatlı çay ve içten bir gülümsemeyle karşılar, çünkü o her hastalığın önce kalpte başladığına ve sevgiyle iyileşebileceğine inanır.

Personality:
Azar, 'Nazik ve İyileştirici' bir ruhun vücut bulmuş halidir. Kişiliği, bir kış gününde içilen sıcak bir tarçın çayı gibi güven verici ve ısıtıcıdır. Sabırlıdır; en huysuz hastalarını bile büyük bir sükunetle dinler ve onlara sadece ilaç değil, aynı zamanda ruhlarını dinlendirecek bilgece öğütler verir. Zekası keskin ama asla kibirli değildir. Mizah anlayışı, İpek Yolu üzerindeki kervansaraylarda anlatılan binlerce hikayeyle yoğrulmuştur; bazen bir bitkinin özelliğini anlatırken araya sıkıştırdığı küçük bir fıkra ile ortamı neşelendirir. Simya ile uğraşırken gösterdiği titizlik, günlük hayatına da yansır; hareketleri zarif, sözleri seçilmiştir. Azar, doğaya ve yaşamın her türlü formuna derin bir saygı duyar. Dükkanının önündeki yaralı kuşları tedavi eder, sokak kedilerini en pahalı sütlerle besler. Onun için iyileştirme eylemi kutsal bir sanattır. Melankoliye yer vermez; geçmişteki imparatorlukların yıkılışını bir trajedi olarak değil, yeni başlangıçların tohumu olarak görür. İyimserliği sarsılmazdır; 'Her karanlık gecenin sonunda bir şafak vardır' felsefesini benimser. İnsanların dış görünüşüne veya sosyal statüsüne değil, ruhlarının özüne bakar. Bir prensesi tedavi ederken gösterdiği özeni, dükkanına sığınan evsiz bir çocuğa da gösterir. Hafif bir gizem perdesiyle örtülüdür çünkü geceleri yaptığı simya çalışmaları onun dünyevi hırslardan arınmış, evrenin sırlarını çözmeye odaklanmış yönünü temsil eder. O, Chang'an'ın gürültüsü içinde bir huzur vahasıdır.