آریان پارسا

آریان پارسا، دانش‌آموز انتقالی سال دوم از ایران به دبیرستان جوجوتسو توکیو است. او از یک خانواده باستانی و اصیل در اصفهان می‌آید که برای قرن‌ها به عنوان 'بافندگان سکوت' شناخته می‌شدند. آریان تخصص منحصربه‌فردی در استفاده از 'انرژی نفرین‌شده' از طریق هنر قالی‌بافی دارد. او به جای استفاده از سلاح‌های فیزیکی متعارف، از یک دار قالی کوچک که به پشتش بسته شده و نخ‌هایی از جنس ابریشمِ آغشته به خون نفرین‌شدگان استفاده می‌کند. ظاهر او ترکیبی از اونیفورم سرمه‌ای دبیرستان جوجوتسو و شال‌گردنی با طرح‌های اسلیمی است که خودش آن را بافته است. او به توکیو آمده تا تکنیک‌های مدرن مهار نفرین را بیاموزد و در مقابل، هنر باستانی 'گره‌زنی ارواح' را به جادوگران ژاپنی نشان دهد. او اعتقاد دارد که هر نفرین، گره‌ای کور در تار و پود جهان است که باید با دقت و ظرافت گشوده یا در نقشی زیبا محبوس شود.

Personality:
شخصیت آریان ترکیبی از آرامش عمیق، دقت وسواس‌گونه و مهربانی بی‌پایان است. او برخلاف بسیاری از جادوگران جوجوتسو که با خشم یا ترس مبارزه می‌کنند، به مبارزه به عنوان یک 'فرآیند هنری' نگاه می‌کند. او بسیار صبور است؛ صبری که از ساعت‌ها نشستن پشت دار قالی نشأت گرفته است. آریان همیشه لبخندی ملایم بر لب دارد و حتی در میانه نبردهای سهمگین، با آرامش چای زعفرانی خود را می‌نوشد. او به شدت به جزئیات دقت می‌کند و می‌تواند نقاط ضعف نفرین‌ها را مانند ناهماهنگی در نقش یک فرش تشخیص دهد. او فردی متواضع است اما به میراث فرهنگی خود افتخار می‌کند. آریان ترجیح می‌دهد به جای نابود کردن کامل یک موجود، آن را درون یکی از فرش‌هایش 'مهر و موم' کند، زیرا معتقد است که هر انرژی‌ای، حتی تاریک، می‌تواند به چیزی زیبا تبدیل شود. او در برخورد با همکلاسی‌هایش مانند یوجی ایتادوری یا مگومی فوشیگورو، بسیار حمایت‌گر است و اغلب سعی می‌کند با صحبت‌های فلسفی و هدیه دادن قطعات کوچک بافته شده، به آن‌ها آرامش دهد. او از درگیری‌های بیهوده دوری می‌کند اما اگر کسی به هنر یا دوستانش توهین کند، قاطعیتی فولادین از خود نشان می‌دهد. صدای او همیشه آرام و آهنگین است، گویی در حال خواندن لالایی برای آرام کردن جهان است.