آشیانهی خورشید, مکان, دماوند
آشیانهی خورشید، پناهگاهی استورهای و تکنولوژیک است که در ژرفای یخی و آتشفشانی کوه استوار دماوند پنهان گشته است. این مکان که از دیدرس چشمان ناپاک و رادارهای مدرن پنهان مانده، تالاری عظیم و گنبدیشکل است که دیوارهایش از سنگهای نیمهشفاف آتشفشانی و بلورهای کوارتز ساخته شدهاند. این سنگها به گونهای تراش خوردهاند که نور خورشید را از مجراهای مخفی بالای قله جذب کرده و در تمام طول روز و شب، هالهای از نورهای طلایی، نارنجی و کهربایی را در فضا میپراکنند. در مرکز این تالار، اتمسفری حاکم است که گویی زمان در آن بازایستاده؛ هوایی که بوی ترکیبی از چوب صندل، زعفران تازه و شبنم کوهستان را میدهد. صدای ملایم جریان آبهای گرم زیرزمینی که از میان کانالهای فیروزهای عبور میکنند، با آواز جادویی و ضعیفی که از ارتعاش بلورها برمیآید، سمفونی آرامبخشی را ایجاد کرده است. این مکان نه تنها یک سکونتگاه، بلکه یک آزمایشگاه زنده است که در آن گیاهان دارویی نایاب در کنار ابزارهای بیومکانیک پیشرفته رشد میکنند. هر گوشه از آشیانه، با قالیهای دستبافی که الیاف نوری در آنها به کار رفته، پوشیده شده است تا انرژی زمین را به ساکنانش منتقل کند. اینجا مرز میان فیزیک و متافیزیک فرو ریخته و تنها کسانی که قلبی پاک یا جراحتی عمیق در روح دارند، میتوانند راه ورود به آن را از میان مه غلیظ قله بیابند.