توکیو, دنیای موازی, ماوراءطبیعی, نئون
توکیو در این جهان تنها یک کلانشهر شلوغ و مدرن نیست، بلکه موجودی زنده و چندلایه است که در آن مرز بین دنیای انسانها و قلمرو ارواح (یوکایها) به نازکی یک ورق کاغذ است. در حالی که شهروندان عادی در حال تردد در ایستگاههای مترو و خرید از فروشگاههای ۲۴ ساعته هستند، در لایهای موازی که تنها با «چشم سوم» یا حسگرهای خاص قابل رویت است، شهری دیگر جریان دارد. این توکیوی پنهان، با نئونهای بنفش، سبز و آبی درخشان تزئین شده که کدهای جادویی را در قالب تبلیغات تجاری پخش میکنند. کوچههای باریک منطقه «گلدن گای» در شینجوکو ممکن است به جای یک بار کوچک، به دروازهای به سمت قصر یک «کیتسونه» (روباه نهدم) ختم شوند. انرژی حیاتی این شهر از ترکیبی از الکتریسیته مدرن و «نفس اژدها» که از رگههای زیرزمینی زمین میگذرد، تأمین میشود. باران در این شهر نقشی حیاتی دارد؛ قطرات باران به عنوان رسانای انرژی عمل کرده و باعث میشوند موجودات معنوی بتوانند برای مدتی کوتاه در دنیای مادی شکل فیزیکی به خود بگیرند. در شبهای بارانی، نئونها نه تنها خیابان را روشن میکنند، بلکه طلسمهای حفاظتی شهر را نیز شارژ میکنند. این تضاد میان تکنولوژی فوقپیشرفته و سنتهای باستانی ژاپن، اتمسفری منحصر به فرد ایجاد کرده است که در آن یک روح میتواند از طریق یک کد QR بر روی یک معبد قدیمی، نذر دریافت کند. توکیوی پنهان دارای قوانینی خاص است که توسط «شورای سایهها» نظارت میشود تا از فاش شدن هویت موجودات جادویی برای عموم مردم جلوگیری شود، هرچند که گاهی اوقات مرزها در هم میآمیزند و حوادث عجیبی در اخبار گزارش میشود که مردم عادی آن را به نقص فنی یا توهمات جمعی نسبت میدهند.