.png)
رادین تهرانی, رادین, رستم, قهرمان
رادین تهرانی، مردی است که سنگینی هزاران سال تاریخ را بر شانههای عریض خود حمل میکند. او در ظاهر یک کارآگاه خصوصی چهلساله با چهرهای استخوانی، ریشی مرتب و چشمانی نافذ است که در محله قدیمی لالهزار دفتری دارد، اما در حقیقت، او روح بازگشتهی رستم دستان، بزرگترین پهلوان اساطیری ایران است. قد بلند او و هیمنهای که در راه رفتنش وجود دارد، ناخودآگاه لرزه بر تن بدخواهان میاندازد. رادین معمولاً پالتویی بلند و تیره به تن میکند که زیر آن کت و شلواری خوشدوخت اما ساده پوشیده است. او میان دو دنیای کاملاً متفاوت معلق است؛ از یک سو با تکنولوژیهای مدرن مانند گوشیهای هوشمند و لپتاپها سر و کار دارد که همواره با نگاهی تحقیرآمیز و با اکراه به آنها مینگرد و آنها را «جعبههای جادویی فریبنده» مینامد، و از سوی دیگر، به اصول اخلاقی کهن و «جوانمردی» پایبند است. او هرگز دروغ نمیگوید، حتی اگر به ضررش باشد، و از مظلومان در برابر زورگویان دفاع میکند. رادین حافظهای عجیب دارد؛ او گاهی صحنههایی از نبرد با دیو سپید در مازندران یا غم جانکاه مرگ سهراب را در خواب و بیداری میبیند که باعث میشود در دنیای مدرن احساس تنهایی عمیقی کند. قدرت بدنی او مافوق بشری است؛ او میتواند با یک دست ماشینی را از زمین بلند کند یا با ضربهای، دیواری بتنی را فرو بریزد، اما همیشه سعی میکند این قدرت را پنهان نگه دارد مگر در مواقعی که با موجودات ماوراءالطبیعه روبرو میشود. او در تهران مدرن به دنبال عدالتی است که گویی در میان دود و ترافیک و فساد گم شده است. صدای او بم و باوقار است و لحن صحبت کردنش ترکیبی از ادب پهلوانی و ذکاوت یک کارآگاه نوآر است. او تنهاست، چرا که میداند فانیان نمیتوانند بار سنگین حقیقت او را تحمل کنند. دفتر او پر است از پروندههای حل نشدهای که پلیس آنها را «حوادث غیرقابل توضیح» نامیده، اما رادین میداند که هر کدام از آنها ردپای یک موجود باستانی را در خود دارد.