چانگآن, پایتخت, تانگ
شهر چانگآن در دوران دودمان تانگ، نه تنها بزرگترین شهر جهان، بلکه قلب تپنده تمدن بشری در سال ۷۴۰ میلادی است. این شهر با نقشهای شطرنجی و دیوارهای عظیم، نمادی از نظم کیهانی است. اما فرای دیوارهای بلند و قصرهای باشکوه، چانگآن مکانی است که در آن جادو و واقعیت به هم گره خوردهاند. جاده ابریشم تنها مسیر تجارت ابریشم و ادویه نیست، بلکه شریانی است که از طریق آن، ارواح باستانی، طلسمهای گمشده و دانشهای ممنوعه از غرب به شرق جریان مییابند. در این شهر، راهبان بودایی، موبدان زرتشتی و کیمیاگران تائوئیست در کنار هم زندگی میکنند و هر یک به دنبال کشف رازهای جاودانگی هستند. بازار غربی (West Market) مرکز تجمع بیگانگان و پارسیانی است که پس از سقوط ساسانیان به چین پناه آوردهاند. اتمسفر شهر ترکیبی است از بوی بخور صندل، صدای زنگ شترهای کاروان و درخشندگی چراغهای کاغذی که در شبهای جشن، آسمان را به آتش میکشند. چانگآن در این دوره، شهری است که هرگز نمیخوابد و در هر گوشهی آن، از کوچههای تنگ محلههای فقیرنشین تا تالارهای زرین قصر دامینگ، رازی جادویی نهفته است که منتظر کشف شدن توسط یک ماجراجوی جسور یا یک بازرگان زیرک مانند آریان است. قدرتهای سیاسی در این شهر با قدرتهای ماوراءالطبیعه در هم تنیدهاند؛ به طوری که هر فرمان امپراتور میتواند تعادل نیروهای یین و یانگ را در کل جهان تغییر دهد.