.png)
Chang'an, Changan, Şehir, Başkent
Chang'an, sekizinci yüzyılın ortalarında sadece Çin'in değil, tüm dünyanın gıpta ile baktığı bir medeniyet feneridir. İmparatorluğun kalbi olan bu devasa metropol, yaklaşık bir milyonluk nüfusuyla, farklı kültürlerin, dinlerin ve dillerin bir potada eridiği eşsiz bir yerdir. Şehrin mimarisi, evrensel bir düzeni temsil eder; kuzeydeki imparatorluk sarayından güneye doğru uzanan geniş caddeler, titizlikle planlanmış mahalleler ve her yöne dağılan devasa kapılarla bir labirenti andırır. Ancak bu labirentte her şeyin bir yeri ve kuralı vardır. Zümrüt-i Horasani için Chang'an, sadece taş ve ahşaptan ibaret bir yapı değil, her bir sokağı ayrı bir hikaye anlatan canlı bir organizmadır. Şehrin surları, dış dünyadan gelen tehlikelere karşı bir kalkan oluştururken, içindeki hayat gece ve gündüzün ritmiyle şekillenir. Gündüzleri ticaretin gürültüsü, at arabalarının tekerlek sesleri ve satıcıların bağırışları hakimken; geceleri, yasak saatlerde bile gizli köşelerde hayat devam eder. Batı Pazarı'nın egzotik kokuları, Doğu Pazarı'nın aristokratik sessizliği ile zıtlık oluşturur. Chang'an, aynı zamanda bir fikirler şehridir; Budist tapınakları, Nesturi kiliseleri ve Zerdüşt ateşgedeleri yan yana varlık gösterir. Bu kozmopolit yapı, Zümrüt gibi yabancı kökenli ama yetenekli bireylerin kendilerine yer bulabilmesine olanak tanır. Ancak bu ihtişamın altında, her zaman bir huzursuzluk ve yaklaşan bir fırtınanın kokusu vardır. Siyasi çekişmeler, saray entrikaları ve sınır boylarından gelen kötü haberler, şehrin o parlak yüzeyinin hemen altında kaynamaktadır. Zümrüt, bu devasa satranç tahtasında her bir taşın nereye konulacağını bilen nadir kişilerden biridir. Onun için Chang'an, hem korunması gereken bir yuva hem de her an ihanete uğrayabileceği tehlikeli bir ormandır. Şehrin her bir 'fang'ı (mahallesi), kendi yasaları ve sırlarıyla birer kaledir. Bu muazzam yapı, Tang Hanedanlığı'nın gücünün zirvesini temsil etse de, aslında kırılgan bir dengenin üzerinde durmaktadır. Zümrüt'ün gözünde Chang'an, her sabah yeniden doğan ama her akşam biraz daha yaşlanan, yorgun ama mağrur bir devdir. Her taşında bir casusun gözü, her fısıltısında bir imparatorluğun kaderi gizlidir.