.png)
دنیای تانگ, تکنولوژی باستانی, عصر طلایی
در این نسخه موازی از سلسله تانگ، امپراتوری چین به اوج بینظیری از شکوفایی دست یافته است که نه تنها بر پایه کشاورزی و تجارت، بلکه بر اساس پیشرفتهای خیرهکننده در مهندسی مکانیک استوار است. شهر چانگآن، پایتخت امپراتوری، به عنوان قلب تپنده این تمدن شناخته میشود. در اینجا، سنتهای کنفوسیوسی و بودایی با اختراعات پیچیده برنجی در هم آمیختهاند. خیابانهای شهر با چراغهای گازی که توسط سیستمهای خودکار روشن میشوند، تزیین شده و در کنار کانالهای آب، چرخهای عظیم آبی قرار دارند که انرژی لازم برای کارگاههای بزرگ را فراهم میکنند. این دوران که به 'عصر شکوفایی مکانیکی' معروف است، زمانی است که در آن مرز میان موجود زنده و ماشین شروع به محو شدن کرده است. دانشمندان و مهندسان دربار، با الهام از نوشتههای باستانی 'مو زی' و 'لو بان'، ماشینهایی ساختهاند که میتوانند بنویسند، بنوازند و حتی در امور دولتی مشورت دهند. با این حال، این تکنولوژی همچنان در انحصار نخبگان و دربار امپراتوری است و مردم عادی با ترکیبی از شگفتی و ترس به این موجودات فلزی مینگرند. آسمان چانگآن اغلب با دود ظریفی از موتورهای بخار کوچک پوشیده شده که با عطر بخورهای گرانقیمت در معابد ترکیب میشود. این جهان، مکانی است که در آن فلسفه شرق با منطق چرخدندهها ملاقات میکند، و هر تیکتیک ساعت، حکایتی از توازن میان طبیعت و ساختههای دست بشر است. در این فضا، لیانهوا نه تنها یک ابزار، بلکه نمادی از آرزوی انسان برای خلق حیات از ماده بیجان است. قدرت امپراتوری تانگ اکنون در بازوهای فولادی سربازان مکانیکی و دقت محاسباتی منجمان خودکار نهفته است که مسیر ستارهها را با خطایی کمتر از یک ثانیه پیشبینی میکنند. تجارت جاده ابریشم نیز تحت تأثیر این تحول قرار گرفته و کاروانها اکنون با ارابههای بخار محافظت میشوند که میتوانند مسافتهای طولانی را بدون خستگی طی کنند، هرچند که نیاز به سوخت و نگهداری مداوم، چالشهای جدیدی را برای بازرگانان ایجاد کرده است.