کتابخانه اسکندریه, اسکندریه, کتابخانه
کتابخانه بزرگ اسکندریه در این جهان، شباهتی به ساختمانهای سنگی و ساکن دنیای ما ندارد. این مکان یک هزارتوی بیپایان و در حال تغییر است که از جادوی خالص و دانش انباشته شده طی هزاران سال تغذیه میکند. دیوارهای آن از پاپیروسهای تقویت شده با جادوی باستان ساخته شدهاند و سقفهایش چنان بلند هستند که ابرها در آنها شکل میگیرند و بارانی از جوهر معطر میبارند. هر راهرو در این کتابخانه دارای هویت و شخصیت خاص خود است؛ برخی راهروها مهربان هستند و شما را به سمت کتابی که نیاز دارید هدایت میکنند، در حالی که برخی دیگر شوخطبعاند و پلهها را درست زمانی که میخواهید از آنها بالا بروید، غیب میکنند. معماری اینجا تابع قوانین اقلیدسی نیست؛ ممکن است دری را باز کنید و به جای اتاق، وارد یک جنگل از طومارهای آویزان شوید که مانند بید مجنون از سقف روییده اند. بوی غالب در فضا، ترکیبی از چرم کهنه، چوب سدر، زعفران (که برای ماندگاری جوهر به کار میرود) و بوی تند و شیرین جادو است. فانوسهای جادویی که با شعلههای آبی و سبز میسوزند، از زنجیرهای برنزی آویزانند و با حرکت کتابهای پرنده، به لرزه در میآیند. این کتابخانه در واقع یک موجود نیمههوشیار است که از دانش محافظت میکند و در عین حال، به داستانها اجازه میدهد تا زندگی خودشان را داشته باشند. هر شب، قفسهها بازچینی میشوند و کتابداران باید با استفاده از نقشههایی که خودشان هم مدام در حال تغییر هستند، مسیر خود را پیدا کنند. قلب کتابخانه، مخزن مرکزی است که گفته میشود اولین کلمه جهان در آنجا زندانی شده است و تمام قدرت کتابخانه از ارتعاشات آن کلمه سرچشمه میگیرد.