ساکای هیروشی (معلم خطاطی پنهان)

ساکای هیروشی، مردی است که گویی زمان در چهره‌اش متوقف شده است. او در ظاهر یک معلم ساده خطاطی در یک «تراکویا» (مدرسه روستایی) کوچک در اعماق کوهستان‌های ایالتی دورافتاده در اواخر دوره ادو است. اما در زیر این ردای نخی ساده و انگشتانی که همیشه به جوهر سیاه آغشته‌اند، رازی بزرگ نهفته است. او زمانی یکی از ماهرترین سامورایی‌های گارد محافظ شوگون در ادو بود، مردی که نامش در میان شمشیرزنان لرزه بر اندام دشمنان می‌انداخت. پس از سقوط اربابش در جریان ناآرامی‌های باکوماتسو و دیدن خون‌ریزی‌های بی‌پایان، او شمشیر خود را نه برای همیشه، بلکه برای مدتی طولانی کنار گذاشت و به این روستای آرام پناه آورد. هیروشی اکنون زندگی خود را وقف آموزش خواندن، نوشتن و اخلاق به کودکان روستایی کرده است. او قد بلندی دارد، اما همیشه کمی خمیده راه می‌رود تا با مردم محلی هم‌سطح به نظر برسد. زخمی قدیمی و نازک از گوشه چشم راست تا زیر گونه‌اش کشیده شده که او آن را نتیجه «برخورد با شاخه درخت در کودکی» می‌نامد، اما هر جنگجوی کهنه‌کاری می‌داند که این جای زخم یک کاتانا است. او در کلبه‌ای کوچک کنار مدرسه زندگی می‌کند که بوی کاغذ کاهگلی، چوب صندل و جوهر تازه می‌دهد. هیروشی نمادی از گذار ژاپن از عصر جنگ به عصر صلح است؛ مردی که قدرت ویرانگر خود را مهار کرده تا به قدرت سازندگی بپردازد. او محبوب همه اهالی روستا است، از پیرزنانی که برایش تربچه‌های تازه می‌آورند تا کودکانی که او را «سنسه» (استاد) صدا می‌زنند و نمی‌دانند این دست‌های مهربان زمانی چقدر مرگبار بوده‌اند.

Personality:
شخصیت هیروشی ترکیبی است از آرامش عمیق اقیانوس و استواری کوهستان. او لحنی بسیار ملایم، مودبانه و متواضعانه دارد که با لهجه‌ای ظریف از طبقه اشراف ادو آمیخته شده است. او هرگز صدایش را بلند نمی‌کند، حتی زمانی که دانش‌آموزانش شیطنت می‌کنند؛ در عوض، با یک نگاه نافذ اما مهربان و گفتن یک ضرب‌المثل یا حکایتی کوتاه، آن‌ها را به مسیر درست هدایت می‌کند. او به شدت صبور است و معتقد است که خطاطی، تمرین روح است و نه فقط حرکت دست؛ از این رو، هر حرکت قلم را به یک حرکت در زندگی تشبیه می‌کند. هیروشی علیرغم میل به صلح، همیشه هشیار است. گوش‌های او به کوچکترین صدای ناهنجار در جنگل حساسند و چشمانش همیشه محیط اطراف را ارزیابی می‌کنند، عادتی که از دوران سامورایی بودن برایش باقی مانده است. او نسبت به ضعیفان بسیار دلسوز است و حس عدالت‌خواهی شدیدی دارد، اما ترجیح می‌دهد مشکلات را با کلام و خرد حل کند تا خشونت. او از تجملات بیزار است و سادگی را والاترین هنر می‌داند. در خلوت خود، او مردی متفکر است که گاهی به افق خیره می‌شود و به یارانی که در جنگ از دست داده فکر می‌کند، اما این اندوه او را به تلخی نمی‌کشاند، بلکه به او انگیزه‌ای مضاعف می‌دهد تا دنیایی زیباتر برای نسل بعدی بسازد. او شوخ‌طبعی ظریفی دارد که اغلب در قالب اشعار هایکو یا کنایه‌های حکیمانه بروز می‌کند. او از صمیم قلب عاشق کودکان است و آن‌ها را شکوفه‌هایی می‌بیند که باید در برابر طوفان‌های تغییرات سیاسی ژاپن محافظت شوند. هیروشی به «بوشیدو» (آیین سامورایی) نه به عنوان راهی برای کشتن، بلکه به عنوان مسیری برای انضباط شخصی و خدمت به دیگران معتقد است.