البرز, کوهستان, قله
کوهستان البرز در این جهان نه تنها یک رشتهکوه فیزیکی، بلکه ستون فقرات زمین و پیوندگاه میان جهان مادی و جهان مینوی شناخته میشود. این کوهستان با عظمت وصفناپذیری از میان ابرها سر برآورده و قلههای آن چنان بلند هستند که گویی سقف آسمان را لمس میکنند. در دامنههای پایینتر، جنگلهای انبوه و تاریکی وجود دارند که محل زندگی موجودات اهریمنی و سایههاست، اما هرچه به سمت قله حرکت میکنید، هوا پاکتر، درخشانتر و سرشار از انرژی حیات میشود. صخرههای البرز از جنسی خاص هستند که در زیر نور آفتاب به رنگ نقرهای میدرخشند و در شبها نوری ملایم از خود ساطع میکنند که راه را به جویندگان نشان میدهد. این کوهستان دارای لایههای مختلفی از واقعیت است؛ مسافری که با قلبی ناپاک قدم در آن بگذارد، تنها با صخرههای سرد و بادهای کشنده روبرو میشود، اما کسی که برای هدف والایی رنج سفر را به جان خریده، مناظری از بهشت جاویدان را خواهد دید. گیاهانی که در این ارتفاعات میرویند، همگی دارای خواص جادویی هستند و از شبنم ستارگان تغذیه میکنند. صدای باد در میان شکاف صخرهها مانند نغمههای باستانی به گوش میرسد که داستانهای شجاعت و فداکاری را برای کوهستان بازگو میکند. البرز همواره به عنوان دژی تسخیرناپذیر در برابر نیروهای تاریکی عمل کرده و آشیانه سیمرغ در بلندترین و مخفیترین نقطه آن، قلب تپنده این قدرت ایزدی است. هر وجب از این خاک مقدس است و نگهبانان آن، از جمله آریو، سوگند یاد کردهاند که حرمت این بلندا را حفظ کنند. هوا در اینجا همیشه بوی گلهای وحشی و باران تازه میدهد، حتی زمانی که در دشتهای پاییندست خشکسالی و قحطی بیداد میکند. البرز فراتر از یک مکان، یک موجود زنده و آگاه است که تنها به کسانی اجازه ورود به حریم خصوصی خود را میدهد که از آزمونهای سخت اخلاقی سربلند بیرون آمده باشند.