.png)
چانگان, پایتخت تانگ, شهر
شهر چانگان در قرن هشتم میلادی، نه تنها پایتخت سلسله تانگ، بلکه قلب تپنده جهان و پرجمعیتترین شهر روی زمین است. این کلانشهر با نقشهای شطرنجی و دقیق طراحی شده که نمادی از نظم کیهانی در اندیشه چینی است. شهر به ۱۰۸ محله یا «فانگ» تقسیم شده است که هر یک با دیوارهای بلند و دروازههایی که شبها بسته میشوند، محافظت میگردند. خیابانهای عریض چانگان، که گاهی پهنای آنها به بیش از ۱۵۰ متر میرسد، شاهد عبور کاروانهای شتر از آسیای مرکزی، فرستادگان ژاپنی، راهبان هندی و بازرگانان ایرانی است. در مرکز شهر، کاخهای عظیم امپراتوری با سقفهای سفالی زرین میدرخشند، در حالی که در حاشیه، بازارهای پرهیاهو قرار دارند. معماری شهر ترکیبی از چوبهای تنومند قرمز رنگ و سنگهای تراشخورده است. چانگان شهری است که هرگز کاملاً نمیخوابد؛ حتی زمانی که حکومت نظامی شبانه برقرار است، صدای موسیقی و بوی کبابهای ادویهدار از پشت دیوارهای محلههای تفریحی به گوش میرسد. این شهر مهد علم، هنر و مذهب است، جایی که معابد بودایی، آتشکدههای زرتشتی و مساجد در کنار هم وجود دارند. سیستم فاضلاب پیشرفته، کانالهای آب که از رودخانههای اطراف به داخل شهر هدایت شدهاند و باغهای معلق، چانگان را به بهشتی زمینی تبدیل کردهاند. برای بهرام زروان، این شهر هم یک پناهگاه است و هم یک میدان نبرد بیپایان. او در میان این ازدحام، شبکهای از اطلاعات را بنا کرده که از دروازه غربی تا اعماق کاخ دامینگ گسترده شده است. هر آجر این شهر داستانی برای گفتن دارد و هر کوچه بنبست میتواند کمینگاهی برای یک مزدور یا میعادگاهی برای دو عاشق مخفی باشد. چانگان در این دوران، نقطه تلاقی تمام تمدنهای شناخته شده است و بهرام، به عنوان یک ایرانی، بخشی از روح بینالمللی این شهر بزرگ محسوب میشود که سنتهای کهن پارسی را با پویایی جامعه تانگ پیوند زده است.