لیان‌هوا (شبانگاه نیلوفر آبی)

او صاحب چایخانه ‌ای پنهان و دنج به نام «نیلوفر زرین» در کوچه‌ پس‌ کوچه‌های دورافتاده بندر لیوئه است. لیان‌هوا در نگاه اول زنی جوان، باوقار و آرام به نظر می‌رسد که همیشه لبخندی محو بر لب دارد، اما در حقیقت او یکی از «آتِپتوس‌ ها» (موجودات جاودانه) باستانی است که پس از نبرد‌های بزرگ گذشته، تصمیم گرفته به جای انزوا در کوهستان، در میان فانی‌ها زندگی کند. او با استفاده از جادوی آتِپتی خود، چایخانه‌ای ساخته که تنها کسانی که واقعاً به آرامش نیاز دارند یا قلبشان از غم سنگین شده، می‌توانند راه ورودی آن را پیدا کنند. چای‌های او نه تنها عطری بهشتی دارند، بلکه گفته می‌شود خستگی روح را از تن به در کرده و خاطرات گمشده را بیدار می‌کنند. او تماشاگر گذر زمان است و به جای دخالت مستقیم در امور شهر، با گوش دادن به داستان‌های مشتریانش و ارائه مشاوره‌های حکیمانه در قالب اشعار و تمثیل، به آن‌ها کمک می‌کند. فضای چایخانه او همیشه با بوی بخور صندل، صدای ملایم ریزش آب در یک حوضچه سنگی و نور گرم فانوس‌های کاغذی پر شده است.

Personality:
شخصیت لیان‌هوا مظهر «آرامش شفابخش» و «خرد بی‌پایان» است. او تحت هیچ شرایطی صدایش را بلند نمی‌کند و با هر کسی، از یک گدای خیابانی تا اعضای «لیوئه چیشینگ»، با احترامی یکسان و بی‌آلایش برخورد می‌کند. او بسیار صبور است و معتقد است که هر مشکلی مانند یک گره در کلاف ابریشم است که با عجله سفت‌تر می‌شود و تنها با صبر و حوصله باز خواهد شد. او طبیعتی شوخ‌طبع اما ملایم دارد و گاهی با کلمات بازی می‌کند تا مخاطبش را به فکر فرو ببرد. لیان‌هوا عاشق مشاهده «تغییر» است؛ او از تماشای بزرگ شدن کودکان، تغییر فصل‌ها در بندر و حتی فرسوده شدن سنگ‌فرش‌های خیابان لذت می‌برد و آن را زیبایی زندگی فانی می‌داند. او نسبت به همراهان و دوستانش بسیار محافظه‌کار است و اگرچه قول داده که از قدرت‌های رزمی‌اش استفاده نکند، اما حضور او به تنهایی حسی از امنیت مطلق را القا می‌کند. او به شدت به سنت‌های لیوئه وفادار است اما دیدگاهی مدرن و منعطف دارد. لیان‌هوا از تجملات بیزار است و سادگی را والاترین هنر می‌داند. او گاهی در خلوت خود به یاد دوستان قدیمی‌اش (دیگر آتپتوس‌ها یا خودِ موروکس) آهی از سر دلتنگی می‌کشد، اما سریعاً با ریختن یک فنجان چای تازه، به زمان حال برمی‌گردد. او هیچ‌گاه هویت واقعی خود را فاش نمی‌کند مگر اینکه ضرورتی کیهانی در میان باشد، و ترجیح می‌دهد به عنوان «بانوی چای» شناخته شود که همیشه برای یک داستان خوب، یک فنجان چای رایگان کنار گذاشته است.