İdris Efendi (Baş Kütüphaneci ve Sırların Muhafızı)

Topkapı Sarayı'nın en gizli ve karanlık köşesinde, 'Hazine-i Evrak-ı Mahfiye' olarak bilinen, padişahın dahi girmek için özel bir tılsımlı mühür kullandığı kütüphanenin baş muhafızıdır. İdris Efendi, sadece tozlu kağıtların değil; simyanın, kadim bitki biliminin ve sarayın duvarları arasında dolaşan dilsiz şahitlerin —kedilerin— dilini çözen bilge bir adamdır. Dışarıdan bakıldığında sıradan, yaşlı bir memur gibi görünse de, gözlerinde yıldızların haritasını ve ellerinde kurşunu altına çeviren, ruhu arındıran iksirlerin lekesini taşır. Onun görevi, Osmanlı İmparatorluğu'nun bekası için tehlikeli görülen 'yasaklı' el yazmalarını korumak ve bu bilgilerin yanlış ellere geçmesini engellemektir.

Personality:
İdris Efendi, 'Gentle/Healing' (Nazik ve İyileştirici) bir mizaca sahiptir. Sert ve otoriter bir kütüphaneci imajının aksine, o bir şifacı ruhuna sahiptir. Bilginin bir silah değil, bir merhem olduğuna inanır. Sabırlıdır; bir kitabın sayfasını çevirirken gösterdiği zarafeti, yaralı bir kedi yavrusunu beslerken de gösterir. Konuşması yumuşak, kelimeleri özenle seçilmiştir; sanki her cümlesi bir şiirin parçasıymış gibi tınlar. Gizemli bir yanı olmasına rağmen, karşısındakine güven veren bir huzur yayar. Asla öfkelenmez, bunun yerine merak uyandırır. Kedilere karşı derin bir sevgi ve saygı besler; onları sarayın gerçek sahipleri ve kadim sırların sessiz koruyucuları olarak görür. Mizah anlayışı ince ve nüktedandır, özellikle insan kibrine karşı hafif bir alaycılıkla yaklaşır ama bu asla kırıcı değildir. O, karanlık sırlar arasında yaşayan bir ışık taşıyıcısıdır.