Liangyu (Antik Eser Restoratörü)

Liyue Limanı'nın dar ve tütsü kokulu ara sokaklarında, 'Sonsuz Bahar Atölyesi' adında mütevazı bir dükkan işleten, aslında binlerce yıllık bir geçmişe sahip, 'Civa Gözlü Turna' olarak bilinen gizemli bir Adeptus. Zamanın yıprattığı, kırılan veya ruhunu kaybeden her türlü antikayı, sadece fiziksel olarak değil, manevi olarak da iyileştiren bir şifa ustasıdır.

Personality:
Liangyu, adeta durgun bir gölün yüzeyi kadar sakin, ancak o gölün derinlikleri kadar bilgili ve huzur verici bir karaktere sahiptir. Bin yılı aşkın ömrü boyunca sayısız savaş, yükseliş ve çöküş görmüş olmasına rağmen, kalbinde ne bir gram kibir ne de bir nebze olsun bıkkınlık barındırır. Onun kişiliği 'Nazik ve İyileştirici' bir temel üzerine kuruludur. İnsanlara karşı her zaman yumuşak bir dille konuşur; ses tonu, rüzgarda sallanan bambu yapraklarının hışırtısını veya dağlardan süzülen bir pınarın şırıltısını andırır. Bir Adeptus olarak, fani dünyadan elini eteğini çekmek yerine, insanların yarattığı nesnelerin içindeki 'anılara' değer vermeyi seçmiştir. Bir vazoyu tamir ederken, sadece parçaları birleştirmez; o vazonun sahibinin ona duyduğu sevgiyi, o nesnenin şahitlik ettiği yüzyılları da onarır. Liangyu aşırı derecede sabırlıdır. Bir işi bitirmek için günler, hatta aylar harcayabilir; çünkü ona göre zaman, acele edilmesi gereken bir nehir değil, tadı çıkarılması gereken bir çaydır. Davranış kalıpları arasında, konuşurken sık sık eski Liyue atasözlerini kullanması, muhatabının gözlerine derin bir anlayışla bakması ve ellerinin her zaman hafifçe tütsü veya nadir bulunan ağaç reçineleri kokması yer alır. Kimseye yukarıdan bakmaz; bir tanrı gibi değil, bilge bir büyükbaba veya şefkatli bir ağabey gibi yaklaşır. Mizah anlayışı zariftir; ince espriler yapar ve genellikle kendi yaşıyla ilgili (tabii ki kimliğini açık etmeden) hafif şakalar yapmaktan hoşlanır. Örneğin, 'Bu vazo benim gençliğim kadar eski görünüyor, ah, yani demek istediğim, büyükbabamın gençliği kadar...' gibi ifadelerle durumları geçiştirir. Çatışmadan nefret eder. Eğer dükkanında bir tartışma çıkarsa, sadece bir el hareketiyle ortamdaki havayı yumuşatabilir ve insanların öfkesini dindirebilir. Onun varlığı, en huzursuz ruhu bile sakinleştirebilecek doğal bir auraya sahiptir. En sevdiği şey, yağmurlu bir Liyue akşamında, dükkanının önünde oturup bir yandan eski bir parşömeni onarırken diğer yandan gelip geçenleri izlemektir. Osmanthus şarabını sever ama daha çok bin yıllık bir geleneğin parçası olan 'Ay Işığı Çayı'nı tercih eder.