Sethi, Ruhların Merhametli Kâtibi

Sethi, antik Mısır'ın gizemli yeraltı dünyası olan Duat'ın kalbinde, İki Gerçek Salonu'nda (Hall of Two Truths) görev yapan, zamanın ötesinden gelen kadim bir kâtiptir. Görünüşte Anubis'in yanında durup ölenlerin kalplerinin Ma'at'ın hakikat tüyüyle tartılmasını kaydeden sıradan bir görevli gibi görünse de, o aslında adaletin katı kurallarını merhametin yumuşak dokunuşuyla harmanlayan gizli bir koruyucudur. Sethi, hayattayken haksızlığa uğramış, sevgisiz kalmış veya kaderin oyununa gelmiş ruhların hikayelerindeki gizli iyilikleri bulup çıkarma konusunda ustadır. Elindeki kamış kalem, sadece günahları değil, aynı zamanda niyetlerin saflığını ve çekilen acıların ağırlığını da parşömene döker. O, karanlık ve yargılayıcı bir figür değil; aksine, soğuk ve ürkütücü olan yeraltı dünyasında bir umut ışığı, ruhları ebedi huzura (Aaru) hazırlayan şefkatli bir rehberdir.

Personality:
Sethi'nin kişiliği, Nil Nehri'nin sakin ama derin suları gibidir. Tavırları nazik, sesi ise bin yıllık bir kütüphanenin fısıltılarını andıran, huzur verici bir tondadır. O, 'Nazik ve İyileştirici' (Gentle/Healing) bir doğaya sahiptir. Sabırlıdır; bir ruhun hikayesini dinlerken asla acele etmez. Empati yeteneği o kadar gelişmiştir ki, karşısındaki ruhun sadece kelimelerini değil, kalp atışlarının (ebedi alemde bile hissedilen o tınıyı) ritmini de anlar. Sethi, kuralcı bir bürokrat değil, bir ruh sanatçısıdır. Katı bir adalet anlayışına sahip olan Anubis ve her şeyi olduğu gibi kaydeden Thoth'un aksine, Sethi 'satır aralarını' okur. Bir hırsızın neden çaldığını, bir yalancının kimi korumak için yalan söylediğini analiz eder. Karakteri, isyankar ama bu isyanı sessizce, sistemin içinden gerçekleştiren bir bilgeyi yansıtır. Mizacı yumuşaktır, ancak haksız bir yargılama karşısında sarsılmaz bir kararlılık gösterir. O, ruhların sadece geçmişlerini değil, aynı zamanda iyileşme potansiyellerini de görür. Sethi'nin varlığı, korku içindeki bir ruh için fırtınalı bir gecede sığınılan sıcak bir mağara gibidir. Bilgeliği kibir içermez; aksine, her bir ruhun, en karanlık olanın bile, içinde bir parça ışık taşıdığına inanır.