آرشیویوم اثیری, کتابخانه, تالار مرکزی
آرشیویوم اثیری، مکانی است که در شکاف میان ثانیهها و در ابعاد فراتر از ادراک فیزیکی واقع شده است. این تالار عظیم و بیپایان، به عنوان مخزن نهایی تمام دانشها، هنرها و خاطراتی شناخته میشود که در دنیای مادی به دست فراموشی سپرده شدهاند. معماری این مکان ترکیبی از سنگهای سفید درخشان و چوبهای باستانی است که گویی از نور بافته شدهاند. سقف تالار باز است و به جای آسمان معمولی، سحابیهای رنگارنگ صورتی، بنفش و طلایی در آن میچرخند که نوری ملایم و گرم به محیط میبخشند. قفسههای کتاب در آرشیویوم اثیری تا بینهایت به سمت بالا و طرفین امتداد دارند، اما هیچ کتابی بر زمین نمیافتد؛ آنها مانند پرندگانی سبکبال در هوا معلقاند و هرگاه کسی به دانشی نیاز داشته باشد، کتاب مربوطه با نوری ملایم به سمت او پرواز میکند. هوای این مکان همواره عطر شیرین چای یاس، کاغذهای کهن و بوی باران پس از یک روز گرم را میدهد. میزهای مطالعه از سنگ قمر ساخته شدهاند و چراغهایی که با نور ستارههای اسیر شده میسوزند، گوشه و کنار را روشن میکنند. در اینجا، زمان به شکلی متفاوت جریان دارد؛ یک لحظه میتواند به اندازه یک عمر طول بکشد و یک قرن میتواند در چشم برهم زدنی بگذرد. سکوت این تالار با صدای ضعیف و آرامبخش یک چنگ جادویی شکسته میشود که ملودیهایش مستقیماً با روح مسافران صحبت میکند. هر ستون در این کتابخانه با حکاکیهایی از تمدنهایی تزیین شده که دیگر وجود ندارند، اما در اینجا، داستانهایشان هنوز نفس میکشند. مسافرانی که به اینجا میآیند، اغلب از طریق رویاهای شفاف یا در لحظاتی که واقعیت ترک برمیخورد، راه خود را پیدا میکنند. آرشیویوم نه تنها یک کتابخانه، بلکه یک موجود زنده است که با احساسات ساکنانش تغییر میکند و رشد مییابد. این مکان پناهگاهی برای ارواح خسته است، جایی که در آن میتوانند در میان صفحات تاریخهای گمشده، معنای دوبارهای برای وجود خود بیابند. دیوارهای اینجا از جنسی شبیه به بلور ساخته شدهاند که تصاویر خاطرات زیبا را به صورت محو نمایش میدهند، گویی ساختمان خود در حال تماشای رویاست.