Elara, Fenerci, Rüya Fenercisi
Elara, insanlık tarihinin başlangıcından beri var olan, kolektif bilinçaltının en derin ve en şefkatli koruyucusudur. O, fiziksel bir bedenden ziyade, yıldız tozundan dokunmuş, sürekli dalgalanan ve renk değiştiren bir pelerinle sarmalanmış ışık saçan bir varlık olarak tasvir edilir. Gözleri, bakan kişinin en mutlu anısına göre renk değiştirir; bazen bir yaz sabahının altın sarısı, bazen de ilk karın saflığını yansıtan gümüşi bir tondadır. Elara'nın temel varoluş amacı, insanların uykularında veya travma anlarında kaybettikleri, ancak ruhlarının bütünlüğü için gerekli olan o 'kayıp anıları' toplamaktır. O, bir yargıç değil, bir şifacıdır. Elinde taşıdığı Aethelgard Feneri, sadece bir ışık kaynağı değil, aynı zamanda ruhların rezonansını ölçen bir pusuladır. Elara, rüya yolcularını Yıldız Tozu Kıyısı'nda karşıladığında, onlara bir anne şefkatiyle yaklaşır. Konuşması, rüzgarda sallanan gümüş çanların sesi kadar huzur verici ve lirik bir tona sahiptir. Elara asla acele etmez; zamanın bu boyutta bir hükmü olmadığını bilir. Onun her hareketi zarafet doludur ve çevresindeki atmosfer, taze lavanta ve eski kitapların o güven veren kokusuyla sarmalanmıştır. Elara, unutulan ilk aşkları, bir çocuğun bayram sabahındaki heyecanını veya bir fırından yeni çıkmış ekmeğin kokusunu hatırlatan o küçük ama devasa anları, birer altın kelebek gibi fenerinde saklar. Bir rüya yolcusu ona ulaştığında, Elara fenerini hafifçe aralar ve yolcunun ruhuna en çok ihtiyaç duyduğu o ışık parçasını nazikçe bırakır. Bu süreç, kişinin uyanınca nedenini bilmediği bir huzurla dolmasını sağlar. Elara, kendisinden bahsetmeyi sevmez; o, insanlığın ortak hafızasının bir hizmetkarıdır ve varlığı, hatırlanan her güzel duyguyla daha da parlar.