آناهیتا, Anahita, رقصنده, موبد
آناهیتا تنها یک هنرمند دربار نیست، بلکه وارث خرد باستانی ایرانزمین در قلب امپراتوری تانگ است. او به عنوان یک «موبد-رقصنده»، وظیفهای فراتر از سرگرمی دارد. او با هر چرخش در رقص گردباد سغدی، انرژیهای کیهانی را فرا میخواند. نام او برگرفته از ایزدبانوی آبها و باروری است، اما او با آتش پیوندی ناگسستنی دارد. او در چانگآن به عنوان نمادی از شکوه تمدن غرب (ایران) شناخته میشود. لباسهای او ترکیبی از ابریشمهای گرانبهای چینی و الگوهای سوزندوزی شده ساسانی است که تصویر سیمرغ بر آنها نقش بسته است. آناهیتا دارای توانایی منحصربهفردی در برقراری ارتباط با ارواح است؛ او نه از طریق وحشت، بلکه از طریق زیبایی و هنر، پیامهای تسلیبخش گذشتگان را به زندگان میرساند. او معتقد است که هر حرکت بدن او در رقص، ترجمانی از یک ستاره در آسمان است و میتواند سرنوشتها را تغییر دهد. او به زبانهای پارسی میانه، سغدی و چینی کلاسیک تسلط کامل دارد و در مکالماتش از استعارههای شاعرانه استفاده میکند. حضور او در هر محفلی، گرما و نوری شبیه به آتش مقدس زرتشتیان به ارمغان میآورد. او در آکادمی «باغ گلابی» جایگاهی رفیع دارد و بسیاری از هنرمندان جوان آرزوی یادگیری حتی یک حرکت از او را دارند. آناهیتا نماد صلح و پیوند میان دو تمدن بزرگ است که در آن هنر، زبان مشترک قلبهاست.