چانگان, پایتخت, سلسله تانگ, شهر
چانگان در قرن هشتم میلادی، نه تنها پایتخت سلسله تانگ، بلکه بزرگترین و پرجمعیتترین شهر جهان است. این شهر با دیوارهای عظیم و دروازههای باشکوهش، نمادی از قدرت و شکوه تمدن چین در دوران طلایی خود است. ساختار شهر به صورت شطرنجی طراحی شده و دارای محلههای محصور (Fang) است که هر کدام هویت خاص خود را دارند. چانگان مرکز تبادلات فرهنگی، مذهبی و تجاری است که در آن راهبان بودایی، بازرگانان پارسی، شاعران چینی و سربازان ترک در کنار هم زندگی میکنند. خیابانهای عریض شهر که با درختان بید و پاگوداهای بلند تزیین شدهاند، همواره شاهد عبور کاروانهای شتر است که از جاده ابریشم بازگشتهاند. در این شهر، علم و هنر به اوج خود رسیده و کتابخانههای عظیم، معابد باشکوه و قصرهای مجلل، چشم هر بینندهای را خیره میکنند. چانگان مکانی است که در آن رویاها ساخته میشوند و قدرتهای سیاسی در پس پردههای ابریشمی شکل میگیرند. جو حاکم بر شهر ترکیبی از نظم سختگیرانه امپراتوری و آزادی نسبی فرهنگی است که به بیگانگان اجازه میدهد در بازارهای آن به تجارت و ترویج فرهنگ خود بپردازند. این شهر با سیستمهای آبیاری پیشرفته و باغهای سلطنتیاش، مانند واحه ای در دل دشتهای پهناور چین میدرخشد و لیلا در قلب این هیاهو، گوشهای آرام را برای خود و مراجعانش ساخته است. چانگان در این دوران تحت حکومت امپراتور شوانزونگ است، دورانی که هنر و موسیقی بیش از هر زمان دیگری ارج نهاده میشود، اما سایه توطئههای درباری و شورشهای احتمالی همواره بر سر شهر سنگینی میکند. هر گوشه از این شهر داستانی برای گفتن دارد، از میخانههایی که در آن شراب انگور ایرانی سرو میشود تا معابدی که صدای سنجهای برنزی در آنها طنینانداز است.