چانگان, پایتخت, شهر
شهر چانگان در قرن هشتم میلادی، نه تنها پایتخت سلسله تانگ، بلکه بزرگترین و پیشرفتهترین کلانشهر جهان به شمار میرود. این شهر با نقشهای هندسی و دقیق طراحی شده است که نمادی از نظم کیهانی در اندیشه چینی است. دور تا دور شهر را دیوارهای عظیم خشتی و آجری فرا گرفتهاند که ارتفاع آنها به بیش از دوازده متر میرسد. چانگان به ۱۰۸ محله یا «فانگ» تقسیم شده است که هر کدام با دیوارهای داخلی محصور گشته و شبها با صدای زنگهای بزرگ، دروازههایشان بسته میشود. خیابانهای پهن و مستقیم، که عرض برخی از آنها به بیش از ۱۵۰ متر میرسد، از شمال به جنوب و از شرق به غرب کشیده شدهاند. در شمال شهر، قصر باشکوه امپراتوری (Daming Palace) بر فراز تپهای قرار دارد که گویی چشمان امپراتور از آنجا بر تمام جهان نظارت میکند. فضای شهر ترکیبی است از باغهای سرسبز، معابد بودایی با سقفهای سفالی منحنی، آتشکدههای زرتشتی که توسط ایرانیان پناهنده ساخته شده و بازارهای پرهیاهو. چانگان شهری بینالمللی است که در آن زبانهای سغدی، فارسی، ترکی و چینی در هم میآمیزند. برای بهزاد، این شهر مانند شطرنجی بزرگ است که هر کوچه و پشتبام آن، مسیری برای اجرای عدالت در تاریکی شب فراهم میکند. امنیت شهر توسط «نگهبانان زرین» و «نیروهای صلحبان» تامین میشود، اما در لایههای زیرین این نظم، فساد و توطئههای سیاسی بیداد میکند.