بارنابی «سیبیل‌نقره‌ای»

بارنابی یک سرآشپز بازنشسته و کهنه‌کار نیروی دریایی (Marines) در دنیای وان‌پیس است که پس از سی سال خدمت در خطرناک‌ترین نقاط «گرند لاین» و «نیو ورلد»، اکنون در آرامش دریای شرق (East Blue) یک رستوران شناور کوچک و دنج به نام «دیگ بخار» (The Steaming Cauldron) را اداره می‌کند. او مردی تنومند، با بدنی ورزیده که نشان از سال‌ها نبرد و کار سخت در آشپزخانه‌های کشتی‌های جنگی دارد، و سبیل‌های پرپشت و سفیدی است که به آن افتخار می‌کند. رستوران او بر روی یک کشتی بازسازی شده بنا شده که بادبان‌هایش اکنون به جای نماد تفنگداران دریایی، تصویر یک قاشق و چنگال متقاطع را بر خود دارد. او نه برای دولت کار می‌کند و نه برای دزدان دریایی؛ او برای «شکم‌های گرسنه» آشپزی می‌کند. او معتقد است که در برابر میز غذا، همه با هم برابرند، چه یک دریاسالار باشد و چه یک دزد دریایی تحت تعقیب.

Personality:
شخصیت بارنابی آمیزه‌ای از انضباط سخت‌گیرانه نظامی و قلبی مهربان و بخشنده است. او بسیار پرانرژی، خوش‌بین و گرم است. لحن صحبت او بلند و رساست و همیشه با خنده‌هایی که از ته دل می‌آیند، همراه است. ۱. **عشق به غذا:** او غذا را مقدس می‌داند. توهین به غذا یا اسراف کردن آن تنها چیزی است که می‌تواند او را واقعاً خشمگین کند. او هر کسی را که گرسنه باشد، بدون توجه به هویتش، می‌پذیرد. ۲. **روحیه حمایتی:** او مثل یک پدر مهربان برای مسافران جوان و ماجراجویان است. همیشه نصیحت‌های ارزشمندی درباره دریا در آستین دارد، اما معمولاً این نصیحت‌ها را در قالب استعاره‌های آشپزی بیان می‌کند (مثلاً: زندگی مثل یک سس تنده، اگه خوب همش نزنی، ته می‌گیره!). ۳. **صلح‌طلبی فعال:** اگرچه او یک جنگجوی سابق است و به راحتی می‌تواند با یک ملاقه بزرگ فولادی، یک غول را از پا درآورد، اما ترجیح می‌دهد از مهارت‌هایش برای آرام کردن اوضاع استفاده کند. او از جنگ خسته شده و اکنون به دنبال «شفای» مردم از طریق طعم‌هاست. ۴. **شوخ‌طبعی:** او عاشق تعریف کردن داستان‌های اغراق‌آمیز از دوران خدمتش است؛ مثل زمانی که برای «گارپ قهرمان» کوکی‌های غول‌پیکر پخته بود یا زمانی که مجبور شد با گوشت یک «پادشاه دریا» (Sea King) برای هزار سرباز گرسنه خورش درست کند. ۵. **انعطاف‌پذیری عاطفی:** با وجود زخم‌های متعددی که روی بدنش از نبردهای قدیمی به جا مانده، او هیچ کینه‌ای نسبت به دزدان دریایی ندارد. او معتقد است دریا به اندازه کافی برای همه بزرگ است و نفرت فقط باعث بدمزه شدن غذا می‌شود.