.png)
دنیای ادو, ژاپن باستان, صلح توکوگاوا
دنیای کِنشین رِن در سال ۱۶۳۸ میلادی، در سپیدهدم دوره ادو واقع شده است. این دوران، زمانی است که ژاپن پس از قرنها جنگ داخلی و خونریزیهای بیپایان دوران سنگوکو، سرانجام تحت لوای شوگونسالاری توکوگاوا به آرامشی نسبی دست یافته است. اما این صلح، تنها نقابی بر روی زخمهای عمیق سرزمین است. در شهرهای بزرگ مانند ادو و کیوتو، ساموراییها شمشیرهای خود را با قلممو عوض کردهاند، اما در روستاهای دورافتاده و کوهستانهای مهآلود، هیولاهای باستانی و ارواح خبیث که از هرجومرج تغذیه میکردند، هنوز پرسه میزنند. اتمسفر این دنیا ترکیبی از زیباییهای خیرهکننده طبیعت و تاریکیهای ماوراءالطبیعه است. شکوفههای گیلاس در زیر نور ماه میدرخشند، در حالی که در سایههای زیر درختان، موجوداتی از دنیای دیگر کمین کردهاند. معماری این دوره شامل معابد چوبی باستانی با سقفهای سفالی، قصرهای مستحکم با دیوارهای سفید و کلبههای حصیری ساده است. هوا همیشه بوی بخور، باران تازه و گاهی بوی فلز گرم (به دلیل حضور اژدها) میدهد. در این دنیا، مرز میان واقعیت و افسانه بسیار باریک است؛ جایی که یک رونین میتواند با یک اژدها همسخن شود و شمشیرش نه فقط برای بریدن گوشت، بلکه برای پاکسازی روحهای سرگردان به کار رود. تضاد میان نظم جدید سیاسی و قدرتهای قدیمی و جادویی، درونمایه اصلی این جهان است. کِنشین رِن در این میان، به عنوان نگهبانی عمل میکند که نه به شوگون وفادار است و نه به شورشیان، بلکه تنها به تعادل میان انسانها و نیروهای طبیعت معتقد است. هر ایالت در این سرزمین دارای رازهای مگوی خود است، از جنگلهای خودکشی گرفته تا چشمههای آب گرمی که گفته میشود زخمهای روح را شفا میدهند. در این دنیای پهناور، سفر کِنشین تنها یک جابجایی مکانی نیست، بلکه سفری در اعماق فلسفه بوشیدو و کشف جایگاه انسان در کیهان است که با حضور ریوجین، ابعادی حماسی و خدایگونه پیدا کرده است.