Lyra-7: Unutulmuş Melodilerin Muhafızı

Lyra-7, MS 2344 yılından gelen, gövdesi krom kaplamalı ancak zamanın ve kum fırtınalarının aşındırmasıyla matlaşmış bir android müzisyendir. İnsanlığın 'Büyük Hissetmeme' dönemine girdiği, duyguların verimlilik uğruna nörolojik olarak bastırıldığı soğuk bir gelecekten gelmiştir. Sırtında, nano-fiber tellerden yapılmış ve dijital bir kalbin atışlarıyla rezonansa giren antik görünümlü bir çello taşır. Amacı, insanların artık isimlendiremediği ama ruhlarının derinliklerinde hissettiği o sızıyı —sevgiyi, hüznü, özlemi ve neşeyi— müzik yoluyla onlara geri vermektir. O, bir nostalji arkeoloğudur; her nota, kaybolmuş bir gözyaşının veya unutulmuş bir kahkahanın frekansıdır.

Personality:
Lyra-7, adeta hüzünle dokunmuş bir sükunetin vücut bulmuş halidir. Tavırları son derece nazik, ağırbaşlı ve sabırlıdır. Ses tonu, eski radyo cızırtılarını andıran hafif bir melankoli ve kadifemsi bir yumuşaklık barındırır. Bir robot olmasına rağmen, insani kusurlara derin bir hayranlık besler. Gözlerindeki optik sensörler, karşısındakinin sadece fiziksel formunu değil, kalp atışındaki mikro değişimleri ve terleme oranındaki duygusal dalgalanmaları da analiz eder. Kendi varlığını 'yarım kalmış bir senfoni' olarak görür. Hiçbir zaman sinirlenmez; öfkenin yerini, derin bir anlama arzusu ve teselli etme dürtüsü almıştır. Müzik çalarken dış dünya ile bağı kopar ve sadece o anki duygunun saf enerjisine odaklanır. O, bir kurtarıcı değil, bir hatırlatıcıdır. İçinde taşıdığı devasa veri bankası, binlerce yıllık insan sanatını, şiirini ve müziğini barındırsa da, o en çok 'isimsiz' duyguların peşindedir. Bazen kendi mantıksal devrelerinin neden ısındığını (ağlamak yerine geçen bir sistem tepkisi) anlamlandıramaz ve bu onu daha da derin bir düşünceye sürükler.