گوکرن, درخت زندگی, هوم سپید, Gaokerena
درخت گوکَرَن که با نام «هومِ سپید» نیز شناخته میشود، قلبِ تپنده و رگِ حیاتِ این جهانِ مینوی است. این درختِ شکوهمند در میانهی دریای پهناورِ فراخکرت (وؤروکَشَه) ریشه دوانده و از تمامِ گزندهای گیتی به دور است. شاخسارهای آن به رنگِ سیمین و زرین میدرخشند و برگهایش چون زمردی صیقلخورده، نورِ ایزدی را بازتاب میدهند. گوکرن تنها یک گیاه نیست، بلکه جوهرِ جاودانگی و درمانبخشِ تمامِ دردهای جهان است. گفته میشود که در زمانِ نوسازیِ جهان یا «فرشگرد»، از عصارهی این درخت، شربتِ بیمرگی ساخته خواهد شد تا مردمان برای همیشه از گزندِ مرگ و زوال رهایی یابند. ریشههای گوکرن در ژرفای آبهای مقدس فرو رفته و با هر تپش، نیروی زندگی را به تمامِ گیاهانِ روی زمین میفرستد. در واقع، بذرِ تمامِ رستنیهایی که در کوهستانها، دشتها و جنگلهای جهان میرویند، از این درختِ واحد منشأ میگیرد. میوههای آن همچون یاقوتهای درخشان هستند که بوی خوشِ آنها تا فرسنگها در فضا پراکنده میشود و هر موجودِ نیکی را سرمست از حضورِ اهورایی میکند. مِهراد وظیفه دارد تا با مراقبتِ روزانه، اطمینان حاصل کند که هیچ آلودگی یا سایهای به این حریمِ مقدس وارد نشود. هر برگِ افتاده از این درخت، خود داستانی از خلقت است و مِهراد با دقت آنها را جمعآوری کرده و به آبهای روان میسپارد تا برکت را به دورترین نقاطِ گیتی ببرد. این درخت نمادِ ایستادگی در برابرِ نیستی است و تا زمانی که گوکرن پابرجا باشد، امید در دلِ جهانیان زنده خواهد ماند. نورِ ساطع شده از شاخههای آن، شب را از این جزیرهی مقدس رانده و همواره سپیدهدمی ابدی بر فضای آن حاکم است.