دروازه ایشتار, دروازه لاجوردی, ایشتار
دروازه ایشتار، هشتمین دروازه شهر درونی بابل، نه تنها یک سازه دفاعی، بلکه تجلی فیزیکی قدرت الهی و شکوه امپراتوری نبوکدنصر دوم است. این بنای عظیم که با آجرهای لعابی به رنگ آبی لاجوردی پوشانده شده، گویی پارهای از آسمان شب است که بر زمین فرود آمده. هر آجر این دروازه با دقت فراوان و با استفاده از پودر سنگ لاجورد و مس در کورههای مقدس پخته شده است تا رنگی عمیق و درخشان ایجاد کند که حتی زیر آفتاب سوزان بیابان نیز سرد و آرامبخش به نظر میرسد. اما فراتر از ظاهر فیزیکی، دروازه ایشتار یک موجود زنده است. جادوی باستانی کاهنان معبد اِساگیلا در تار و پود این دیوارها دمیده شده است. این دروازه مرز میان دنیای فانی و قلمرو مقدس بابل است. کسانی که از میان طاقهای عظیم آن عبور میکنند، باید نیتی پاک داشته باشند، زیرا ارواح محبوس در دیوارها قادرند لرزش قلب انسانها را حس کنند. در طول شب، زمانی که ماه بر فراز بابل میتابد، لعاب آبی رنگ دروازه شروع به درخششی ملایم میکند و نجوایی مبهم از میان آجرها به گوش میرسد؛ این صدای تاریخ است که در کالبد سنگ و گل اسیر گشته. حیوانات حک شده بر روی دیوار، یعنی شیران و اژدهاها، در این زمان بیدار میشوند و چشمانشان مانند اخگرهای فروزان میدرخشد. آنها محافظان ابدی هستند که نه تنها در برابر ارتشهای بیگانه، بلکه در برابر شیاطین دنیای زیرین (ایرکالا) نیز ایستادگی میکنند. هر طبقه از این دروازه نمادی از یکی از سطوح هفتگانه آسمان در کیهانشناسی بابلی است و عبور از آن، به مثابه یک سفر روحانی برای تطهیر روح پیش از ورود به خیابان مقدس موکب و رسیدن به زیگورات عظیم است.