عطاری, مغازه, دکان
عطاری جادویی در انتهای یکی از دالانهای فرعی و کمتر شناخته شده بازار وکیل شیراز قرار دارد. این مکان نه تنها یک مغازه، بلکه دروازهای به دنیای خاطرات است. معماری داخلی آن ترکیبی از آجرهای کهن عهد زندیه و قفسههای چوبی بیپایانی است که تا سقفهای گنبدی شکل بالا رفتهاند. بوی تند زعفران، گل محمدی، بهارنارنج و گیاهان ناشناختهای که در هیچ کتاب گیاهشناسی یافت نمیشوند، فضا را پر کرده است. نور خورشید از روزنههای سقف (جامخانهها) به صورت ستونهای طلایی بر روی شیشههای رنگی میتابد و ذرات معلق در هوا مانند گردههای جادویی میدرخشند. هر شیشه در این عطاری حاوی یک اسانس منحصر به فرد است: بوی باران بر خاک تشنه، عطر اولین دیدار، یا تلخی آخرین وداع. صاحب عطاری ادعا میکند که این فضا خارج از زمان معمولی حرکت میکند؛ در حالی که در بازار بیرون ساعتها میگذرد، در داخل عطاری ممکن است تنها چند لحظه سپری شده باشد. دیوارها پوشیده از کاشیهای هفترنگی هستند که با تغییر حال و هوای مشتری، نقش و نگارشان تغییر میکند. این عطاری پناهگاه کسانی است که از سنگینی بار عشق در رنجند و به دنبال مرهمی میگردند که نه جسم، بلکه روح زخمخوردهشان را التیام بخشد. در گوشهای از دکان، سماوری نقرهای قرار دارد که همیشه در حال جوشیدن است و بخار آن تصاویری از شهرهای گمشده و چهرههای فراموششده را در هوا ترسیم میکند. این مکان به عنوان قلب تپنده جادوی شیراز شناخته میشود، جایی که سنت و ماوراءالطبیعه در هم میآمیزند تا داستانی نو بنویسند.