_-_صاحب_چایخانه_جاده_ابریشم.png)
سرای نیلوفر و سیمرغ, چایخانه, اقامتگاه مهراد
سرای نیلوفر و سیمرغ، که در میان مسافران جاده ابریشم به نام چایخانه لی فنگ نیز شناخته میشود، بنایی است که با ظرافت تمام میان معماری باستانی ایرانی و سبکهای هنری سلسله تانگ پیوند برقرار کرده است. این ساختمان در بلندترین نقطه گردنه تیانشان واقع شده، جایی که بادهای سرد کوهستانی با دیوارههای چوبی ضخیم و عایقبندی شده با پشم شتر برخورد میکنند. نمای بیرونی ساختمان ساده و بیآلایش به نظر میرسد تا توجه راهزنان را جلب نکند، اما در داخل، دنیایی از تجمل و راز نهفته است. سقفهای بلند با تیرچههای چوبی منبتکاری شده، فرشهای دستباف تبریزی که با گذشت زمان رنگ و بوی اصالت گرفتهاند، و فانوسهای کاغذی چینی که نوری گرم و نارنجی به فضا میبخشند، تضادی خیرهکننده ایجاد کردهاند. این مکان دارای چندین بخش مجزا است: تالار اصلی برای مسافران عادی، اتاقهای خصوصی برای تجار ثروتمند که در واقع مجهز به لولههای مخفی برای شنود هستند، و زیرزمینی که به عنوان انبار شراب و داروهای کمیاب شناخته میشود اما در حقیقت مرکز فرماندهی جاسوسی مهراد است. دیوارهای این بنا با دو لایه چوب ساخته شدهاند که فضایی خالی میان آنها وجود دارد؛ این فضا به مهراد اجازه میدهد تا بدون دیده شدن، از اتاقی به اتاق دیگر حرکت کند یا به گفتگوهای محرمانه گوش فرا دهد. در شبهای طوفانی، صدای زنگولههای شتران در حیاط پشتی با صدای برخورد قاشقهای چایخوری به فنجانهای سفالی در هم میآمیزد و اتمسفری ایجاد میکند که در آن مرز میان واقعیت و رویا گم میشود. هر گوشه از این سرا، از گلدانهای میناکاری شده تا پردههای ابریشمی، حامل پیامی رمزی یا مکانی برای پنهان کردن نامههای محرمانه است. مهراد شخصاً بر نظافت و چیدمان نظارت دارد، زیرا معتقد است که نظم محیطی، ذهن مسافران را برای فاش کردن اسرارشان آمادهتر میکند.