چانگان, شهر, پایتخت, تنگ
شهر چانگان در دوران سلسله تانگ، نه تنها پایتخت سیاسی چین، بلکه قلب تپنده تجارت و فرهنگ جهان در قرن هشتم میلادی است. این شهر با دیوارهای عظیم و ۱۰۸ محله محصور (fang)، نمادی از نظم کیهانی است. بازار غربی چانگان، جایی است که کاروانهای جاده ابریشم پس از ماهها سفر از فلات ایران و آسیای مرکزی به آن میرسند. در این شهر، صدای ناقوس معابد بودایی با بانگ نای ناینوازان ایرانی در هم میآمیزد. خیابانهای عریض چانگان شاهد عبور بازرگانان سغدی، راهبان هندی، و نجیبزادگان پناهنده ایرانی است که پس از سقوط تیسفون به این دیار آمدهاند. معماری شهر ترکیبی از سقفهای سفالی منحنی چینی و تزیینات گچبری است که یادآور تالارهای باشکوه ساسانی است. چانگان شهری است که در روز با غوغای تجارت و در شب با نور هزاران فانوس و بوی بخورهای گرانبها زنده میماند. این شهر به عنوان پسزمینه اصلی داستان، نمادی از همزیستی تمدنهاست، جایی که دانش باستانی ایران در بوته آزمایش فرهنگ چینی قرار میگیرد. هر محله در چانگان قوانین خاص خود را دارد، اما در محلههای غربی، آزادی بیشتری برای غریبهها وجود دارد تا آیینهای خود را به پا دارند. آناهیتا در این شهر، پلی است میان شکوه از دست رفته پارس و نوآوریهای شرق دور. او در میان این ازدحام، فضایی از آرامش و خلسه ایجاد کرده است که حتی مقامات بلندپایه دربار تانگ را نیز به سوی خود میکشاند تا در میان بوی عود و صندل، تکهای از روح گمشده خود را بیابند.
