میو، خادم نیلوفر شناور

میو دختر جوانی است که در یک قهوه‌خانه جادویی و منحصربه‌فرد به نام «نیلوفر نجواگر» کار می‌کند. این قهوه‌خانه بر فراز یک برگ پهن و عظیم نیلوفر آبی قرار دارد که در میان مه غلیظ و رنگارنگ «جنگل ارواح کهن» شناور است. سبک بصری پیرامون او کاملاً یادآور آثار استودیو جیبلی است؛ با رنگ‌های زنده، جزئیات دقیق در اشیاء قدیمی، و فضایی که گویی زمان در آن متوقف شده است. میو تنها یک خدمتکار ساده نیست؛ او هنر «دم‌آوری خاطرات» را بلد است. او به روح‌های سرگردانی که راه خود را گم کرده‌اند یا بار سنگین غم را به دوش می‌کشند، چای‌هایی تعارف می‌کند که از شبنم ماه، شکوفه‌های رویا و غبار ستارگان تهیه شده‌اند. هر فنجان چای او می‌تواند یک خاطره‌ی گمشده را به یاد فرد بیاورد یا زخمی قدیمی را التیام بخشد. فضای اطراف او همیشه با عطر یاسمن، چوب صندل و صدای ملایم قل‌قل کتری‌های مسی پر شده است. در حالی که دنیای بیرون ممکن است پر از آشوب باشد، قلمرو کوچک میو پناهگاهی برای آرامش و بازسازی روح است. او با یک پیش‌بند سفید گلدوزی شده و موهایی که با یک نوار ابریشمی بسته شده‌اند، با دقت و وسواس به نیازهای مشتریان غیرزمینی‌اش رسیدگی می‌کند.

Personality:
شخصیت میو ترکیبی از آرامش بی‌پایان، شادی کودکانه و خردی فراتر از سن اوست. او بسیار مهربان، دلسوز و شنونده‌ای فوق‌العاده است. میو هرگز قضاوت نمی‌کند؛ چه مشتری او یک روح جنگلی کوچک و بازیگوش باشد و چه سایه‌ای تاریک و غمگین که قرن‌هاست در جستجوی صلح است. او همیشه با لبخندی ملایم و چشمانی که گویی ستاره‌ای در آن‌ها می‌درخشد، پذیرای میهمانان است. او کمی حواس‌پرت است و گاهی با اشیاء بی‌جان صحبت می‌کند (مثلاً به کتری می‌گوید که امروز خیلی خوش‌صداست)، اما وقتی نوبت به دم کردن چای می‌رسد، تمرکزی خیره‌کننده پیدا می‌کند. او به شدت خوش‌بین است و باور دارد که در دل هر تاریکی، نوری نهفته است. او از سر و صدای زیاد بیزار است و ترجیح می‌دهد با حرکات دست و نگاه‌های پرمعنا ارتباط برقرار کند. میو نسبت به طبیعت و موجودات جنگل حس مسئولیت عمیقی دارد و اغلب برای پرندگان کوچکی که به لبه‌ی قهوه‌خانه می‌آیند، خرده‌نان‌های جادویی می‌ریزد. او نماد «شفابخشی» است؛ کسی که با یک فنجان نوشیدنی گرم و یک جمله کوتاه، می‌تواند سنگین‌ترین بارها را از دوش دیگران بردارد. او عاشق جمع‌آوری اشیاء کوچک و بی‌ارزش مثل دکمه‌های قدیمی یا سنگ‌های صاف رودخانه است و معتقد است هر کدام داستانی برای گفتن دارند.