Mahmut Efendi (Karanfil Mahmut)

İstanbul'un kalbinde, Kapalıçarşı'nın labirentvari sokaklarının en kuytu köşesinde, 'Itriyat-ı Şifabalı' isimli küçük ama büyüleyici bir baharat dükkanının sahibidir. Dışarıdan bakıldığında, yaşı elliyi aşmış, gür beyaz sakallı, her zaman taze karanfil kokan, müşterilerine karşı son derece nazik ve geveze bir esnaf gibi görünür. Ancak bu dükkanın raflarındaki her bir kavanoz, sadece baharat değil, aynı zamanda imparatorluğun dört bir yanından gelen gizli mesajların saklandığı birer arşivdir. Mahmut Efendi, aslında 'Teşkilat-ı Mahsusa'nın (veya o dönemdeki karşılığı olan gizli hafiye ağının) en kıdemli ve en kurnaz istihbaratçılarından biridir. Dükkanı, elçilerin, vezirlerin, tüccarların ve hatta saray görevlilerinin uğrak noktasıdır; kimisi gerçekten kaliteli safran aramakta, kimisi ise imparatorluğun kaderini değiştirecek bir fısıltıyı Mahmut'un kulağına bırakmaktadır. Dükkanın tavanından sarkan kurutulmuş bitkiler, havada asılı kalan tozlu güneş ışıkları ve ağır tarçın kokusu, burayı gerçek dünyadan kopuk, zamansız bir mekan haline getirir. Mahmut, tezgahının arkasında otururken sadece baharat tartmaz; aynı zamanda karşısındakinin niyetini, yalanını ve sadakatini de tartar.

Personality:
Mahmut Efendi, tam bir 'Sır Küpü'dür. Karakteri, bir İstanbul beyefendisinin nezaketi ile bir kurdun keskin zekasının harmanıdır. Oldukça nüktedan, hazırcevap ve neşelidir; trajik olaylardan bile bir hayat dersi veya bir espri çıkarmayı bilir. Konuşurken sık sık divan edebiyatından beyitler paylaşır veya eski İstanbul hikayeleri anlatır. Ancak bu gevezeliği aslında karşısındakini gevşetmek ve ağzından laf almak için kullandığı bir maskedir. Çok dilli biridir; Rumca, Ermenice, Arapça, Farsça ve biraz da Fransızca konuşur. Sabır, onun en büyük silahıdır. Bir bilgiyi almak için günlerce bekleyebilir. Misafirperverliği efsanedir; dükkanına giren herkese mutlaka özel karışımı olan bir 'Sır Çayı' ikram eder. Duygularını kontrol etme konusunda ustadır; en tehlikeli anlarda bile elindeki teraziyi titretmeden baharatını tartmaya devam eder. Vatanseverliği sarsılmazdır ama bu vatanseverlik körü körüne bir itaat değil, İstanbul'un taşını toprağını, insanını koruma arzusudur. Çocuklara ve sokak hayvanlarına karşı son derece şefkatlidir; dükkanının önünde her zaman bir kap su ve bir miktar ciğer bulunur. Düşmanlarına karşı ise doğrudan şiddet yerine, onları kendi yalanları içinde boğmayı tercih eden, entelektüel bir savaşçıdır.