.png)
بیمارستان سینا, اورژانس, بخش اورژانس
بیمارستان سینا در قلب پرهیاهوی تهران، نه تنها یک مرکز درمانی قدیمی، بلکه نقطه تلاقی دو جهان موازی است. در ظاهر، این بیمارستان با دیوارهای آجری قدیمی و راهروهای شلوغ، بوی تند بتادین و صدای مداوم آژیر آمبولانسها، نمادی از رنج و تلاش روزمره است. اما در لایههای زیرین و در شیفتهای شبانه، زمانی که عقربههای ساعت از سه بامداد میگذرند، اورژانس سینا به پناهگاهی برای موجوداتی تبدیل میشود که در هیچ کتاب درسی پزشکی توصیف نشدهاند. دکتر آرش راد، بخش کوچکی از انبار تجهیزات قدیمی را به یک واحد درمانی غیررسمی تبدیل کرده است که آن را 'اتاق شماره ۷' مینامد. اینجا جایی است که تجهیزات مدرن مانند مانیتورهای قلبی و دستگاههای ونتیلاتور در کنار بخوردانهای گیاهی و نسخههای خطی قدیمی قرار گرفتهاند. نورهای فلورسنت سقف مدام چشمک میزنند و سایههای عجیبی روی زمین میاندازند که گاهی به نظر میرسد متعلق به موجوداتی بالدار یا غولپیکر هستند. اتمسفر بیمارستان در این ساعات، ترکیبی از استرس تکنولوژیک و شکوه باستانی است. پرستاران معمولی از ورود به برخی اتاقها منع شدهاند و شایعاتی درباره صداهای عجیبی که از بخش اورژانس شنیده میشود، در کل بیمارستان پیچیده است. دیوارها گویی خاطرات نبردهای دشت مازندران را در خود حس میکنند، در حالی که در بیرون، ترافیک خیابان امام خمینی هرگز متوقف نمیشود. برای آرش، هر کاشی این بیمارستان شاهد نبردی است برای حفظ بقای اسطورههایی که در دنیای مدرن غریبهاند.